II FZ 43/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 października 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1138/17 w sprawie ze skargi J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 24 maja 2017 r. o nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie, 2) z urzędu sprostować oczywistą omyłkę zawartą w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 października 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1138/17, poprzez zastąpienie w wersie siódmym komparycji postanowienia błędnie wpisanego nazwiska skarżącego "M." właściwym "M.".

Postanowieniem z dnia 16 października 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1138/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę J. M. (dalej: "skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 24 maja 2017 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku będące przedmiotem skargi zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 13 czerwca 2017 r., a zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie środka odwoławczego upływał w dniu 13 lipca 2017 r. Skarżący przesyłką nadaną w dniu 10 lipca 2017 r. wniósł skargę bezpośrednio do WSA w Gdańsku. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 14 lipca 2017 r., następnie w dniu 18 lipca 2017 r. została przekazana Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Gdańsku. W związku z powyższym WSA uznał skargę za wniesioną z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, a więc podlegającą odrzuceniu, bowiem za datę wniesienia skargi przyjął dzień 18 lipca 2017 r., tj. dzień, w którym WSA nadał przesyłkę zawierającą skargę na adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł zażalenie, załączył również ksero potwierdzeń nadania skargi do WSA jak i do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Należy zauważyć, że ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. 935) zmieniono m. in. art. 53 p.p.s.a., poprzez dodanie § 4, zgodnie z którym termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi. Wspomniana zmiana obowiązuje od 1 czerwca 2017 r. Mając powyższe na uwadze, należy uznać, że skarga w niniejszej sprawie została złożona w terminie. Jak wskazał bowiem Sąd pierwszej instancji termin do wniesienia skargi upływał w dniu 13 lipca 2017 r., natomiast skarżący nadał skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego bezpośrednio do WSA w dniu 10 lipca 2017 r. Z racji na to, że wspomniana zmiana obowiązywała już w dacie wnoszenia skargi do WSA, Sąd niesłusznie skargę odrzucił. Umknęło również uwadze Sądu, że skarżący nadał tę samą skargę (niepodpisaną) już na adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w dniu 12 lipca 2017 r. (k. 8 akt), a więc także z zachowaniem trzydziestodniowego terminu. Wyjaśnił przy tym, że omyłkowo nadał wcześniej skargę bezpośrednio na adres Sądu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie. W zakresie dotyczącym punktu drugiego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny postanowił z urzędu - na mocy art. 156 § 2 i 3 p.p.s.a. - sprostować postanowienie WSA w Gdańsku w ten sposób, że w miejsce błędnie wpisanego nazwiska skarżącego "M.", wpisać "M.". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ulega wątpliwości, że błędne wpisanie nazwiska skarżącego było wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej.