II FZ 426/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jan Rudowski, po rozpoznaniu w dniu 22 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. O. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Go 356/16 w zakresie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 24 sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 10 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Go 356/16, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wezwał J. O. (dalej "strona", "skarżący") do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 2 marca 2017 r., w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia (k. 104 akt sądowych). Jak wskazano w powyższym zarządzeniu, jeżeli skarżący nie uiści wskazanej opłaty Przewodniczący Wydziału lub referendarz sądowy w drodze zaskarżalnego zarządzenia zarządzi jej ściągnięcie od strony, która złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienie wyroku i jego doręczenie – art. 234 § 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w zw. z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Na powyższe zarządzenie skarżący złożył zażalenie wnosząc o uchylenie naliczonej opłaty. W uzasadnieniu stwierdził, iż nie posiada wystarczających środków finansowych na uiszczenie tej opłaty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zauważyć, że istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do oceny legalności zarządzenia z dnia 10 marca 2016 r., tj. czy w tym dniu przewodniczący wydziału w WSA w Gorzowie prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym i doręczanym na wniosek strony. Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Jeżeli odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzany jest na wniosek (art. 141 § 2 p.p.s.a.), opłatę kancelaryjną pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Odpis taki doręcza się bez względu na to, czy strona uiściła opłatę kancelaryjną. Doręczenie odpisu oznacza jednak powstanie obowiązku uiszczenia opłaty. Nie mają wpływu na istnienie takiego obowiązku przesłanki dotyczące m.in. sytuacji rodzinnej, materialnej oraz wysokości dochodów strony (p. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 6 lipca 2011 r., II FZ 284/11; z dnia 3 grudnia 2013 r., I OZ 1154/13; z dnia 31 stycznia 2014 r., I OZ 53/14, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 2 marca 2017 r. (k. 91-92 akt), skarżącego – po ogłoszeniu wyroku – pouczono, że pisemne uzasadnienie ogłoszonego orzeczenia zostanie doręczone na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, wniosek ten podlega opłacie kancelaryjnej w kwocie 100 zł, z niezgłoszenie wniosku w terminie powoduje utratę prawa do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący w dniu 9 marca 2017 r. wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie (k. 101), a zatem zasadnie Przewodniczący Wydziału wezwał stronę do uiszczenia stosownej opłaty. Na prawidłowość wydanego w dniu 10 marca 2017 r. zarządzenia nie ma wpływu późniejsze złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy i zwolnienie skarżącego przez sąd pierwszej instancji z obowiązku uiszczenia wskazanej opłaty kancelaryjnej. Innymi słowy, wprawdzie w dniu 10 marca 2017 r. zasadnie wezwano skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, jednakże – w związku z treścią postanowienia z dnia 27 marca 2017 r. – w chwili obecnej nie jest on zobowiązany do jej uiszczenia. Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie jako niezasadne w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.