II FZ 421/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska, , , po rozpoznaniu w dniu 7 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Po 62/14 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 8 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Po 62/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił R. P. (dalej jako: "skarżący") przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 8 listopada 2013 r. w przedmiocie omowy wszczęcia postępowania w sprawie skargi na czynności egzekucyjne. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżący, prawidłowo wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dokumentów potwierdzających deklarowany stan majątkowy, pismem z dnia 2 listopada 2015 r. oświadczył, że nie posiada żądanych dokumentów. Tym samym skarżący nie wykazał ani wysokości przychodów, ani kosztów utrzymania koniecznego. Ponadto Sąd wskazał, że w przedmiotowej sprawie kwestię przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego rozstrzygnął już Wojewódzki Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 sierpnia 2014 r., które zostało utrzymane w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2015 r. o sygn. akt II FZ 1595/14. W postanowieniu tym uznano, że skarżący, będąc wezwanym do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie stosownych dokumentów i informacji, nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku. Tym samym uniemożliwił Sądowi zapoznanie się z jego aktualną sytuacją materialną i rzeczywistymi możliwościami płatniczymi. Skarżący nie wykazał zatem istnienia przesłanki umożliwiającej mu przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że od czasu wydania postanowienia z dnia 6 sierpnia 2014 r., nie nastąpiła zmiana okoliczności sprawy uzasadniająca zmianę stanowiska wyrażonego w tym postanowieniu. Skarżący nadal nie przedstawił wszystkich wymaganych oświadczeń i dokumentów dotyczących jego stanu majątkowego, a tym samym nie wykazał, że nie posiada dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie Sądu dokumenty i informacje, o które skarżący został wezwany były niezbędne do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego skarżącego. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia jako niezgodnego z prawem i stanem faktycznym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że gdy oświadczenie zawarte we wniosku okaże się być niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, to zgodnie z art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") strona obowiązana jest złożyć na wezwanie sądu, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub sytuacji rodzinnej. Konstrukcja tego przepisu zakłada więc obowiązek współpracy wnioskodawcy z sądem. Niedopełnienie tego obowiązku może w konsekwencji skutkować niewykazaniem, że strona nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w rozumieniu art. 246 § 1 p.p.s.a. (postanowienie NSA z 20 lipca 2015 r., sygn. akt II FZ 588/15 - treść postanowienia dostępna na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie dopełnił obowiązku rzetelnego przedstawienia swojej sytuacji materialnej. Dokumenty i informacje, o które skarżący został wezwany, były niezbędne do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych strony, dlatego konsekwencją ich niedostarczenia była odmowa przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny podziela zatem stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu, że wobec niedostarczenia dokumentów potwierdzających sytuację majątkową skarżącego, aktualne pozostaje postanowienie Sądu I instancji z dnia 6 sierpnia 2014 r. W niniejszej sprawie, z uwagi na brak stosownej dokumentacji, nie można było bowiem wykazać, że doszło do zmiany okoliczności w porównaniu z już rozpoznanym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.