II FZ 413/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Ol 579/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia 12 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 28 marca 2018 r. w sprawie ze skargi M.S. (dalej: Skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia 12 czerwca 2017 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący podniósł, że nie otrzymał stosownego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem z 18 sierpnia 2017 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia stałego wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia 12 czerwca 2017 r. w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie odebrał przesyłki zawierającej to wezwanie i w przewidzianym prawem terminie nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Wobec tego WSA odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., "skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd". Dyspozycja tego przepisu (tj. odrzucenie skargi) znajdzie zastosowanie w danej sprawie jeśli: 1) strona wnosząca skargę została skutecznie wezwana do uiszczenia należnego wpisu oraz 2) strona ta nie zastosowała się do wspomnianego wezwania, tzn. nie uiściła w terminie wpisu sądowego we wskazanej w wezwaniu wysokości. Wyjaśnić należy, że z art. 73 § 1 p.p.s.a. wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie stosownego zawiadomienia. Zgodnie z art. 73 § 2 p.p.s.a. zawiadomienie takie (czyli tzw. awizo) umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Z art. 73 § 3 p.p.s.a. wynika, że jeżeli adresat nie podejmie pisma w terminie siedmiu dni od pozostawienia zawiadomienia, pozostawia się powtórne zawiadomienia o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Z kolei w art. 73 § 4 p.p.s.a. ustawodawca określił, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1. Z koperty zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz adnotacji na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 71 akt sądowych) wynika, że: 1) przesyłka została 22 lutego 2018 r. wysłana na adres skarżącego wskazany w skardze, 2) w związku z niezastaniem adresata pozostawiono 26 lutego 2018 r. awizo o możliwości odebrania przesyłki w placówce pocztowej, 3) w dniu 6 marca 2018 r. dokonano powtórnego awizowania przesyłki, 4) w związku z niepodjęciem przesyłki z placówki pocztowej, przesyłkę tę w dniu 14 marca 2018 r. zwrócono do WSA. Wszystkie wspomniane zdarzenia zostały opatrzone stosownymi adnotacjami, pieczęciami i podpisami przez pracowników Poczty Polskiej S.A. Na kopercie znajduje się adnotacja, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu należy na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. uznać za doręczoną w dni 19 marca 2018 r. (k. 40 akt). Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do podważenia wiarygodności tych informacji, a zatem zasadne było przyjęcie w niniejszej sprawie domniemania, że zawiadomienie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi należało uznać za doręczone skarżącemu w dniu 19 marca 2018 r. W aktach znajduje się także adnotacja (k. 42) z której wynika, że w okresie od 22 lutego 2018 r. do 23 marca 2018 r. nie został przez Skarżącego uiszczony wpis sądowy od skargi. W tej sytuacji nie ma podstaw do przyjęcia, że skutecznie podważono domniemanie z art. 73 § 4 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że WSA prawidłowo stwierdził, iż Skarżący w ustawowym terminie nie uiścił wpisu sądowego od skargi, mimo prawidłowego wezwania, trafnie uznanego za skutecznie doręczone. W takiej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie