II FZ 395/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 maja 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 1405/15 w zakresie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 6 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić zażalenie.

Przedmiotem zażalenia H. R. jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 1405/15, mocą którego utrzymano w mocy postanowienie Referendarza Sądowego tego Sądu z dnia 9 marca 2016 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy. Sąd wskazał, że podstawą prawną postępowania był art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.). W zażaleniu na to postanowienie skarżąca (reprezentowana przez adwokata) wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, ewentualnie o uchylenie go i uwzględnienie wniosku skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie określone pkt 1-10 tego przepisu. Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza w przedmiocie prawa pomocy nie zostały ujęte w tym przepisie, żaden inny przepis p.p.s.a. również nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego od takiego postanowienia. Podkreślenia wymaga, że art. 260 p.p.s.a. obowiązuje obecnie w nowym brzmieniu ‒ nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). W świetle art. 260 p.p.s.a. sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy, orzekając jako sąd drugiej instancji (podkr. NSA) i stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Przepis ten nie przewiduje możliwości zaskarżenia do NSA postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na jego podstawie. Zmieniony przepis wszedł w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r. i ma zastosowanie do postępowań sądowych wszczętych od tej daty, a więc również do analizowanej sprawy, która została zainicjowana skargą skarżącej z 20 listopada 2015 r. (data nadania). Mając na uwadze powyższe wniesione zażalenie jako niedopuszczalne należało odrzucić na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a.