II FZ 39/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1728/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 6 czerwca 2022 r. Nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2019 r. oraz zabezpieczenie należności na majątku podatnika postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 grudnia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1728/22 odrzucił skargę P. M. (dalej: Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 6 czerwca 2022 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2019 r. oraz zabezpieczenie jej na majątku podatnika oraz nakazał zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Skarżącego kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że Skarżący zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 2 sierpnia 2022 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, który wynosił 500 zł. Skarżący uiścił jedynie kwotę 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał na treść art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") i wyjaśnił, że Skarżącemu odmówiono prawomocnie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wezwanie do uiszczenia należnego wpisu od skargi w wysokości 500 zł zostało doręczone Skarżącemu w dniu 17 listopada 2022 r. (k.28). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął 24 listopada 2022 r. Skarżący pomimo prawidłowego wezwania uiścił na poczet wpisu jedynie 100 zł, zatem Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę jako nieopłaconą. Skarżący na powyższe postanowienie wniósł zażalenie i zaskarżając je w całości zarzucił Sądowi I instancji mu błąd w ustaleniach faktycznych, który objawił się wadliwym ustaleniem jakoby skarżący nie złożył skutecznie skargi w sprawie, w sytuacji gdy spełnił i wykonał wszelkie wymogi formalne dla skargi. Wskazując na powyższe, wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości i nadanie skardze dalszego biegu. Skarżący wniósł także o przyznanie prawa pomocy w zakresie wpisu od tego zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Wskazać należy, że kwestię kosztów postępowania przed sądami administracyjnymi regulują przepisy Działu V p.p.s.a. oraz wydane na podstawie dyspozycji art. 233 tejże ustawy rozporządzenie Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. Zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Ponadto w myśl art. 216 cytowanej ustawy jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 p.p.s.a.). Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie na etapie skargi do WSA nie było spornym, że wpis od skargi jest wpisem stałym, gdyż przedmiotem zaskarżenia jest decyzja dotycząca przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego za konkretny rok podatkowy oraz zabezpieczenie jej na majątku podatnika. Jest to zatem sprawa z zakresu zobowiązań podatkowych, które z mocy § 2 ust 3 pkt 12 objęte są wpisem stałym w wysokości 500 zł. Zasadnie zatem taką podstawę wpisu wskazano w wezwaniu do jego uiszczenia. Skarżący w związku z wezwaniem do uiszczenia kwoty wskazanej w wezwaniu, pismem z 9 sierpnia 2022 r. wniósł o zwolnienie go od ponoszenia kosztów sądowych. W związku z postępowaniem w zakresie przyznania mu prawa pomocy postanowieniem z 26 października 2022 r., o sygn. akt III SPP 413/22, Skarżącemu odmówiono przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W związku z powyższym Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego postanowienia wzywającego go do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł. Skarżący uiścił wpis w wysokości 100 zł. Uiszczenie wpisu w niepełnej wysokości w wykonaniu prawomocnego zarządzenia zostało zasadnie ocenione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jako de facto brak uiszczenia wpisu. W konsekwencji zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy podniesione zarzuty naruszenia należało uznać za całkowicie chybione. Z przytoczonych powyżej powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.