II FZ 389/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska, , , po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 735/13 odrzucające zażalenie na zarządzenie Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 735/13, w przedmiocie umorzenia należności sądowych w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 14 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 i 2010 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 735/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie W. K. na zarządzenie Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 listopada 2015 r., odmawiające umorzenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 15 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 735/13. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Sądu wskazał, iż żaden z przepisów działu IV ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej P.p.s.a.) wśród orzeczeń podlegających zaskarżeniu zażaleniem nie wymienia zarządzenia prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zauważył, iż zarządzeń prezesa sądu nie można przy tym utożsamiać z zarządzeniami wydawanymi przez przewodniczącego, co wynika z treści § 6 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz.U. Nr 221, poz. 2194). Zdaniem Sądu prawa do zaskarżania orzeczeń w przedmiocie umorzenia należności sądowych nie statuują także art. 229 § 1 i art. 227 P.p.s.a. W konsekwencji Sąd uznał, że na zarządzenie prezesa w przedmiocie umorzenia należności sądowych nie przysługuje zażalenie. W zażaleniu skarżący wniósł o jego uwzględnienie i umorzenie należnej opłaty kancelaryjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z § 6 ust. 3 rozporządzenia rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia, rozłożenia na raty lub odroczenia zapłaty należności sądowych następują w formie zarządzenia, a w myśl § 6 ust. 1 zarządzenie takie wydaje prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego, który orzekał w sprawie w pierwszej instancji. Stosownie do treści art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Z kolei stosownie do art. 198 P.p.s.a. przepisy art. 173-197 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zatem zażalenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie stanowi o możliwości jego wniesienia. Jeżeli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje zażalenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 P.p.s.a. Oznacza to, że zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 P.p.s.a. Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie skarżący domagał się od Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego umorzenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu. Jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji na takie zarządzenie Prezesa Sądu, zażalenie nie przysługuje. W katalogu postanowień wymienionych w art. 194 § 1 P.p.s.a. nie ma postanowienia o odmowie umorzenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu. Prawa do zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia nie przewidział ustawodawca również w przepisach szczególnych, zwłaszcza w art. 229 § 1 P.p.s.a. Art. 227 P.p.s.a. dający stronie prawo wniesienia zażalenia na orzeczenia w przedmiocie kosztów sądowych wśród orzeczeń podlegających zaskarżeniu wymienia jedynie postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz zarządzenia przewodniczącego. Zarządzenia wydanego przez Prezesa Sądu w przedmiocie umorzenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu nie można utożsamiać z zarządzeniami wydawanymi przez przewodniczącego. W związku z tym, skoro możliwość zaskarżenia takiego zarządzenia nie wynika expressis verbis z art. 194 § 1 P.p.s.a. i przy tym nie istnieje na gruncie ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi inny przepis dopuszczający możliwość zaskarżenia tego rodzaju rozstrzygnięcia, to uznać należy, że takie zarządzenie jest niezaskarżalne w drodze zażalenia. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji