II FZ 360/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 listopada 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 1172/16 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 19 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 27 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 1172/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną T. K. od wyroku tego Sądu z dnia 5 kwietnia 2017 r., w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 19 sierpnia 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że już po doręczeniu stronie skarżącej odpisu ww. wyroku, postanowieniem z dnia 24 lipca 2017 r. referendarz sądowy przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W dniu 12 października 2017 r. wyznaczona pełnomocnik z urzędu wniosła ww. skargę kasacyjną. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 26 października 2017 r. adw. K. K. przedłożyła dokument, z którego wynika, że zawiadomienie o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie otrzymała w dniu 7 września 2017 r. W zaskarżonym postanowieniu WSA we Wrocławiu uznał, że pełnomocnik z urzędu wnosząc skargę kasacyjną w dniu 12 października 2017 r. uchybił terminowi do jej wniesienia. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika bowiem, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął swój bieg – w świetle art. 177 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.") – od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, co miało miejsce w dniu 7 września 2017 r. (wskazuje na to przedłożona do akt sprawy kserokopia potwierdzenia odbioru). Zatem, rzeczony termin upływał w dniu 9 października 2017 r. W zażaleniu wywiedzionym od ww. postanowienia skarżąca wniosła o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie zaś do art. 177 § 3 p.p.s.a. w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Podkreślić należy, że pełnomocnika o jego wyznaczeniu zawiadamia właściwa rada w terminie czternastu dni od dnia doręczenia postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (zob. art. 253 § 2 p.p.s.a.). Data zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu jest sądowi znana, bowiem właściwa rada jest zobligowania do niezwłocznego poinformowaniu sądu o tym (zob. art. 253 § 2 zd. ostatnie p.p.s.a.). Natomiast w przypadku gdy pełnomocnik został ustanowiony po wydaniu orzeczenia, z uwagi na regulację zawartą w art. 177 § 1 i 3 p.p.s.a., rada ma obowiązek poinformować sąd także o dacie zawiadomienia pełnomocnika o wyznaczeniu. Od tej daty biegnie bowiem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie pełnomocnik otrzymała zawiadomienie o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu w dniu 7 września 2017 r. Skargę kasacyjną wniesiono w dniu 12 października 2017 r., czyli z przekroczeniem ustawowego terminu na jej wniesienie. Ustalenia tego nie tylko nie udało się pełnomocnikowi skutecznie podważyć w zażaleniu, więcej, kilkakrotnie wspomina ona, że doszło do uchybienia terminu (co z kolei miało uzasadniać wniosek o przywrócenie terminu złożony wraz z zażaleniem). Okoliczność, na którą powołuje się pełnomocnik w niniejszym zażaleniu, że pismo zostało jej przekazane przez osobę, która je faktycznie odebrała, wraz z błędnym poinformowaniu o dacie, kiedy do tego doszło, nie może skutecznie podważać ważności zasad rządzących doręczeniami pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Kwestia taka może być - i w niniejszej sprawie była - analizowana w toku rozpatrywania wniosku o przywrócenie terminu. Skoro więc do uchybienia terminowi doszło, stwierdzić trzeba, że zasadnie Sąd pierwszej instancji zastosował art. 178 p.p.s.a. i odrzucił skargę kasacyjną jako wniesioną z uchybieniem terminu przewidzianego w tym przepisie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. ----------------------- 3