II FZ 340/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf–Kalamala, po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia [A] s.c. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 131/17 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi [A] s.c. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z 5 stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania z akt sprawy protokołów przesłuchań postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Postanowieniem z 6 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (I SA/Rz 131/17) odrzucił skargę kasacyjną A. K. i Z. M. prowadzących działalność gospodarczą pod firmą [A] s.c. A. K. i Z. M.". W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I strona została wezwana między innymi do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie umowy spółki cywilnej pod rygorem jej odrzucenia. Ponieważ w przewidzianym terminie strona nie nadesłała umowy spółki cywilnej, Sąd pierwszej instancji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a."), odrzucił skargę. W zażaleniu na powyższe postanowienie strona podniosła zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., wskazując, że umowa spółki cywilnej znajduje się w aktach sprawy administracyjnej oraz zarzut naruszenia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. poprzez zwrócenie wpisu w podwójnej wysokości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, chociaż z inny przyczyn aniżeli w niej wskazane. W przypadku gdy stroną postępowania jest spółka cywilna, zgodnie z art. 865 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.), każdy ze wspólników jest uprawniony do prowadzenia spraw spółki. Wobec tego, co do zasady, do skutecznego złożenia skargi wystarczy podpis jednego ze wspólników. Wprawdzie przepis ten ma charakter ius dispositvum, biorąc pod uwagę, że skargę podpisali obaj wspólnicy nie można zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, że w sprawie powstała uzasadniona wątpliwość, czy była ona dotknięta brakiem formalnym o którym jest mowa w art. art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 tej ustawy. W tym stanie rzeczy odrzucenie skargi naruszało prawo strony do rozpoznania sprawy przez sąd (art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należy wyjaśnić, że w aktach sprawy znajdują się dwa dowody wpłaty uiszczonej tytułem wpisu od sprawy – każdy z nich na 100 zł (k. 16, 17). Tymczasem zarządzeniem z 2 marca 2017 r. strona została wezwana do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.