II FZ 32/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2017 r. zażalenia S.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 1795/16 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić zażalenie.

Skarżący w skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 20 kwietnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał, że posiada wysokie zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowym od osób prawnych. Wykonanie decyzji przed prawomocnym zakończeniem niniejszego postępowania narazi Skarżącego na niepowetowane straty, które spowodują utratę możliwości odzyskania przez Skarżącego należności i tym samym jego niewypłacalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 listopada 2016 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że Skarżący powinien uzasadnić wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji tj. dokładnie wykazać (wyliczyć), w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji mu zaszkodzi. Takiego wyliczenia Skarżący jednak nie przedstawił. Samo natomiast złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jest niewystarczające dla jego pozytywnego załatwienia. W zażaleniu z dnia 20 grudnia 2016 r. skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych, orzeczenie co do istoty sprawy poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie o skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jako niezasadne podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Istotne przy tym jest, iż to strona skarżąca powinna wykazać, że w jej przypadku wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą wyżej wskazane skutki. W rozpatrywanej sprawie słusznie uznał sąd pierwszej instancji, że skarżący nie wykazał, iż w niniejszej sprawie występowały przesłanki do uwzględnienia jego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem nie uzasadnił tego wniosku. Okoliczności w nim wskazane nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione. Wskazanie we wniosku okoliczności, mających uzasadniać przyznanie stronie ochrony tymczasowej, nie zostały uprawdopodobnione. Nie było, zatem podstaw do dokonania obiektywnej oceny wystąpienia w sprawie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz stwierdzenia, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji podatkowej i w konsekwencji jej wykonanie może spowodować opisane we wniosku skutki. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.