II FZ 31/20

Dnia 12 lutego 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. J. reprezentowanego przez kuratora M. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 395/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. J. reprezentowanego przez kuratora M. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 8 lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2014 r. postanawia oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2019 r. o sygn. I SA/Kr 395/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę W.J. (dalej: skarżący) reprezentowanego przez kuratora M. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 8 lutego 2019 r. o nr [...], wydaną w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2014 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. 2. Przebieg postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. 2.1. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie WSA w Krakowie podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 1 kwietnia 2019 r., doręczonym kuratorowi w dniu 8 kwietnia 2019 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie kuratora do reprezentowania skarżącego, tj. postanowienia sądu o ustanowieniu kuratorem nieznanego z miejsca pobytu skarżącego. W terminie ustawowym 7 dni skarżący nie uzupełnił wskazanego braku formalnego. 3. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. 3.1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę, powołując się na art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji wskazał, że w sprawie skarga zawierała braki formalne uniemożliwiające nadanie jej prawidłowego biegu, tj. nieprzedłożenie przez kuratora nieznanego z miejsca pobytu skarżącego dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego jego umocowanie do reprezentowania skarżącego. Sąd wyjaśnił, że w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi przedłożono nieczytelny wydruk zdjęcia postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] z dnia 14 lutego 2018 r. oraz wniosek do SR dla [...] o doręczenie odpisu postanowienia o wyznaczeniu kuratorem. W konsekwencji Sąd przyjął, że strona, pomimo wezwania, nie uzupełniła braku formalnego skargi. 3.2. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Krakowie, w którym sformułował wniosek o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. Zdaniem skarżącego postanowienie narusza art. 183 § 2 pkt 5 w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 1, art. 49 § 1 oraz art. 37 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. W ocenie kuratora skarżącego, przed odrzuceniem skargi WSA w Krakowie powinien wezwać bezpośrednio skarżącego do uzupełnienia braków skargi. Ponadto kurator skarżącego stwierdził, że uzupełnił brak formalny przed doręczeniem postanowienia o odrzuceniu skargi. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych ma miejsce wówczas, gdy nie usunięto w terminie ustawowym 7 dni tych braków, mimo prawidłowego wezwania do ich usunięcia, o czym stanowi art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W świetle art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna przede wszystkim czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy szczególne, wymienione w pkt 1-4 powołanego przepisu. Minimum treści pisma składanego w postępowaniu sądowym określa art. 46 § 1 p.p.s.a., a § 3 tego artykułu stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Wskazane w art. 46 § 4 p.p.s.a. elementy treści pisma (skargi) mają charakter obligatoryjny, a ich brak, co do zasady, stanowi istotny brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie jej dalszego biegu. Wnoszący pismo ma jednakże gwarancję ochrony swojego interesu prawnego, gdyż brak każdego z wymaganych składników treści pisma podlega uzupełnieniu w trybie i na zasadach uregulowanych w art. 49 p.p.s.a. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia, a jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie go bez rozpatrzenia. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje w takiej sytuacji skutek jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). 4.2. Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że skarga wniesiona w sprawie nie zawierała dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu, potwierdzającego umocowanie do reprezentowania skarżącego, tj. postanowienia sądu cywilnego o ustanowieniu kuratorem nieznanego miejsca pobytu skarżącego. Sąd pierwszej instancji dostrzegając opisany powyżej brak formalny skargi, działając w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. wezwał pismem z dnia 4 kwietnia 2019 r. do jego usunięcia, wyznaczając termin 7 dni na dokonanie tej czynności oraz pouczając o skutkach niewykonania wezwania. Wbrew zarzutom podniesionym w zażaleniu, skarżący w ustawowym terminie siedmiu dni nie uzupełnił braku formalnego skargi, należy bowiem uznać, że nieczytelny i nieuwierzytelniony wydruk zdjęcia postanowienia sądu nie wypełniał wezwania WSA w Krakowie. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje także, że art. 37 § 1 p.p.s.a., nakazuje przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy stosowny dokument potwierdzający umocowanie do reprezentowania strony,. Za całkowicie niezrozumiałe i pozbawione podstaw należy uznać twierdzenia kuratora, że przed odrzuceniem skargi WSA w Krakowie powinien był wezwać bezpośrednio skarżącego, którego miejsce pobytu nie jest znane, do uzupełnienia braków skargi. 4.3. Powyższe powoduje, że jeżeli skarga dotknięta była wadą uniemożliwiającą nadanie jej dalszego biegu i pomimo skutecznego wezwania nie został usunięty brak formalny skargi, Sąd pierwszej instancji z uwagi na kategoryczną regulację art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., był obowiązany do jej odrzucenia. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.