II FZ 309/20

Dnia 4 sierpnia 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Wr 167/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 8 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości na rok 2017 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 11 lutego 2020 r. sygn. akt I SA/Wr 167/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Wrocławiu odrzucił skargę A. W. (dalej jako "Skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 8 listopada 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości na 2017 r. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie, Sąd pierwszej instancji wskazał, że wezwaniem z dnia 2 stycznia 2020 r. Skarżąca została wezwana do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 lutego 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie siedmiu dni licząc od daty doręczenia wezwania. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że pomimo odebrania przez Skarżącą w dniu 20 stycznia 2020 r. przedmiotowego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego - nie uiściła ona należnej opłaty. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem bezskutecznie w dniu 27 stycznia 2020 r. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżąca wywiodła zażalenie od powyższego postanowienia, wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości poprzez przyjęcie skargi i jej merytoryczne rozpoznanie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. W uzasadnieniu zażalenia Skarżąca wskazała na zarzut nieskutecznego doręczenia, twierdząc jakoby wezwanie nie zostało jej doręczone. Ponadto wskazała, że Sąd pierwszej instancji nie poinformował jej o możliwości złożenia ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy z uwagi na pojawienie się nowych okoliczności uzasadniających wystąpienie o niego, ani o konsekwencjach wezwania do uiszczenia opłaty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 tj., dalej – "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Mając na uwadze treść ww. przepisów Sąd stanął na stanowisku, że zarzuty podnoszone przez Skarżącą w zażaleniu nie mają odzwierciedlenia w rzeczywistości. Skarżąca nie przedstawiła bowiem żadnych dowodów na temat rzekomego nieskutecznego doręczenia jej wezwania (np. dokumentów dotyczących postępowania reklamacyjnego od operatora pocztowego), zatem należy przyjąć, że jest to twierdzenie gołosłowne nie mające odzwierciedlenia w faktach. Należy uznać, że doręczenie nastąpiło w sposób prawidłowy (co wynika z akt sprawy) a przesyłkę w postaci listu zawierającego wezwanie do uiszczenia wpisu odebrał mąż Skarżącej. Kolejny zarzut Skarżącej zawarty w zażaleniu dotyczący niepoinformowania jej przez Sąd pierwszej instancji o możliwości złożenia ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy z uwagi na pojawienie się nowych okoliczności uzasadniających wystąpienie o niego, ani o konsekwencjach wezwania do uiszczenia opłaty jest również zarzutem nietrafionym. Sąd w pouczeniu prawidłowo poinformował Skarżącą o treści art. 220 § 3 p.p.s.a. na podstawie którego skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Ponadto Skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów na temat wystąpienia nowych okoliczności uzasadniających zmianę sytuacji materialnej dających podstawę do przyznania jej prawa pomocy. Poprzedni zaś złożony przez Skarżącą wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został natomiast odpowiednio uargumentowany i została Skarżącej udzielona odmowa jego przyznania. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.