II FZ 304/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. L., E. L., J. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Gl 1134/06 w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. L., E. L., J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 23 maja 2006 r., Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego postanawia: 1) oddalić zażalenie , J. L., E. L., 2) odrzucić zażalenie J. L. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"

Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zarządzeniem z 29 czerwca 2009 r., wezwał J. L., E. L. - powołując jako podstawę prawną regulację zawartą w art. 220 § 1 i 3 w związku z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; w skrócie: p.p.s.a.) i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) zw. dalej w skrócie: Rozporządzeniem - do uiszczenia solidarnie wpisu w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie z dnia 25 maja 2009 r., w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 23 maja 2006 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego. Zarządzenie to wykonano w dniu 30 czerwca 2009 r., zaś pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono podatnikom dnia 3 lipca 2009 r. Na powyższe zarządzenie J. L., E. L., J. L. wnieśli zażalenie, zaskarżając zarządzenie w całości i wnosząc o jego uchylenie. Wyrazili swoje niezadowolenie z przebiegu postępowania w sprawie i podkreślili, że sprawa "winna być prowadzona na koszt organu sądu lub państwa". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z brzmieniem art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 Rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych - 100 zł. W rozpoznawanej sprawie w wykonaniu zarządzenia z dnia 16 marca 2009 r. WSA w Gliwicach wezwał J. L., E. L. do uiszczenia solidarnie wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 1 grudnia 2008 r. w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia wraz z pouczeniem, że w związku z prawomocnym postanowieniem NSA z dnia 24 lutego 2009 r. środek zaskarżenia od tegoż zarządzenia nie przysługuje. Mimo stosownego pouczenia E., J. i J. L. wnieśli zażalenie na zarządzenie z dnia 16 marca 2009 r. Wobec tego Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 25 maja 2009 r. odrzucił zażalenie skarżących na zarządzenie z dnia 16 marca 2009 r. Odnosząc się do zażalenia wniesionego przez J. L. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że jest ono niedopuszczalne, albowiem został on zwolniony z ponoszenia kosztów sądowych. W związku z powyższym zaskarżonym zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2009 r. J. i E. L. zostali prawidłowo wezwani do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 25 maja 2009 r. na podstawie art. 220 § 1 i 3 w związku z art. 214 § 2 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 7 Rozporządzenia. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a. Natomiast zażalenie J. L. podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 oraz art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., jako niedopuszczalne. Należy wskazać, że J. L. postanowieniem Sądu pierwszej instancji z dnia 2 marca 2007 r. został zwolniony z ponoszeniem kosztów sądowych i w związku z tym nie był wzywany do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 25 maja 2009 r. Nie doręczono mu również odpisu zarządzenia z 29 czerwca 2009 r. i tym samym nie miał on uprawnienia do zaskarżania zarządzenia z uwagi na treść odpowiednio stosowanego w trybie zażaleniowym art. 173 § 2 p.p.s.a. Na marginesie należy wyjaśnić, że zarówno Naczelny Sąd Administracyjny, jak i Sąd pierwszej instancji wyjaśniały wielokrotnie w poprzednich orzeczeniach wpadkowych, wydanych w sprawie, że J. L. został zwolniony od kosztów sądowych.