II FZ 300/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. S. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2019 r., sygn. akt II FZ 300/19 w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 28 września 2018 r., nr [...] w przedmiocie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji postanawia: oddalić wniosek.

Postanowieniem z 21 czerwca 2019 r., sygn. akt II FZ 300/19, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone przez M. S. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 4 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 1330/18 o odrzuceniu skargi. W uzasadnieniu tego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny, odnosząc się do wniosku strony o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego, wskazał, że nie może on zostać uwzględniony, gdyż art. 203 i art. 204 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji. W dniu 10 września 2019 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo, w którym skarżący wniósł o uzupełnienie postanowienia o rozstrzygnięcie o kosztach procesu i kosztach zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie postanowienia (art. 157 w zw. z art. 166 p.p.s.a.) nie jest zasadny. Jak prawidłowo wskazano w uzasadnieniu postanowienia z 21 czerwca 2019 r., sygn. akt II FZ 300/19, Naczelny Sąd Administracyjny w postępowaniu zażaleniowym nie może zastosować art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, gdyż nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Zwrot kosztów związanych z postępowaniem zażaleniowym, jako kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.), może zostać zasądzony w sprawie dopiero w razie wydania jednego z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a. Postanowienie wydane w postępowaniu zażaleniowym nie jest w tym przepisie wymienione, a art. 197 § 2 p.p.s.a. nie odsyła do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami do postępowania zażaleniowego. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny nie ma podstaw prawnych do wydania orzeczenia w tym zakresie w postanowieniu rozpoznającym zażalenie; co więcej, pełnomocnik wnoszący o uzupełnienie postanowienia również takiej podstawy nie wskazał. Mając powyższe na uwadze wniosek jako niezasadny oddalono na podstawie art. 157 w zw. z art. 193 p.p.s.a.