II FZ 289/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący, Sędzia NSA Andrzej Jagiełło (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T.R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 października 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 632/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T.R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 19 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić zażalenie

II FZ 289/18 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 października 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, sygnatura akt: I SA/Kr 632/17, odrzucił skargę T.R. (skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 19 maja 2017 r., w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku od towarów i usług za III kwartał 2012 r., wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego. Wezwaniem z dnia 3 lipca 2017 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 28 czerwca 2017 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie wróciła do Sądu z adnotacją o niepodjęciu jej w terminie i dwukrotnym awizowaniu w dniach: 7.07.2017 r. i 17.07.2017 r. Sąd pierwszej instancji ocenił, że skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi w wyznaczonym terminie. Powołał się na okoliczność, że w aktach sprawy znajduje się dokument wystawiony przez pracownika Sądu potwierdzający fakt, że należna opłata od skargi nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do dnia 31 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zastosował art. 220 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), stosownie do którego, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie natomiast z § 3 powyższego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Sąd wskazał, że skarżący w zakreślonym terminie, tj. do dnia 21 lipca 2017 r. nie uiścił wskazanego przez Sąd wpisu od skargi. Termin do uiszczenia tej czynności uwzględniał okoliczność niepodjęcia przez skarżącego pisma i dwukrotnego awizowania, a w związku z tym doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu czternastu dni od dnia pierwszego awizowania zgodnie z art. 73 § 1-4 p.p.s.a., plus 7 dni na uiszczenie wpisu. W konsekwencji Sąd działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił o odrzuceniu skargi. Skarżący pismem z dnia 23 października 2017 r., wniósł zażalenie na powyższe postanowienie przedstawiając zarzuty przeciw zaskarżonej decyzji. Wniósł również o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Postanowieniem z dnia 31 października 2018 r., I SA/Kr 632/17, referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o prawie wniesienia zażalenia, został doręczony skarżącemu w dniu 5 grudnia 2018 r. Od powyższego postanowienia skarżący nie wniósł zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem należało je oddalić. Zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji nie narusza prawa. Sąd prawidłowo zauważył, że w myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a także, że zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie słusznie też w zaskarżonym postanowieniu wskazał, że skarżący, mimo wezwania, nie uiścił wymaganego wpisu od skargi w wyznaczonym przez Sąd terminie. Z akt sprawy wynika bowiem, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało wysłane na prawidłowy, wynikający z akt sprawy, adres skarżącego, to jest: ul. [...]. Stosownie natomiast do art. 73 § 1 p.p.s.a., wobec braku możliwości doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 p.p.s.a., w tym wobec braku możliwości doręczenia pisma osobiście skarżącemu, pismo zostało złożone na okres 14 dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r., - Prawo pocztowe, o czym świadczy dokument zawrotnego poświadczenia odbioru pisma dołączony do koperty zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu, zwróconej do akt sprawy (k. 24). Z dokumentu tego wynika, że w dniu 7 lipca 2017 r., wobec braku możliwości doręczenia wezwania skarżącemu osobiście (nie zastano go w domu), przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, pozostawiono w Placówce Pocztowej [...], o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Adnotację w tym przedmiocie potwierdzono stosownym podpisem na dokumencie zwrotnego potwierdzenia odbioru. Powtórnej awizacji dokonano w dniu 17 lipca 2017 r., o czym świadczy poświadczona stosownym podpisem adnotacja na stronie tytułowej koperty zawierającej wezwanie. Wobec niepodjęcia przesyłki z placówki pocztowej w wymaganym terminie przez jej adresata, to jest skarżącego, dokonano jej zwrotu nadawcy, do akt sprawy. Stosownie zaś do regulacji wynikającej z art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie wezwania uważa się za dokonane, z upływem 21 lipca 2017 r. Od tej daty rozpoczął bieg termin 7 dni na dokonanie wpisu od skargi, który upłynął bezskutecznie w dniu 28 lipca 2017 r. Skarżący w zażaleniu zaistnienia powyższych okoliczności nie kwestionował ani nie podnosił, że wpis od skargi uiścił. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawidłowo zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucił skargę. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.