II FZ 281/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 8 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Op 376/15 o odrzucenie sprzeciwu J. M. od postanowienia starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu z dnia 8 listopada 2016 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 14 kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 8 lutego 2017 r., I SA/Op 376/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił sprzeciw J. M. na postanowienie starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu z 8 listopada 2016 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 9 grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu poprzez jego własnoręczne podpisanie, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu 2 stycznia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, k. 219 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący w piśmie złożonym za pośrednictwem poczty elektronicznej 9 stycznia 2017 r. wskazał, że w jego ocenie wniesiony sprzeciw nie zawiera braków formalnych. Do dnia upływu wyznaczonego terminu, tj. 9 stycznia 2017 r. ww. brak formalny sprzeciwu nie został uzupełniony. Z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia. 2. W zażaleniach z 7 i 8 marca 2017 r. skarżący zaskarżył ww. postanowienie w całości i zarzucił mu "takie naruszenie przepisów postępowania, które posiadało na treść rozstrzygnięcia". Skarżący wniósł "o uchylenie tego zarządzenia i przekazanie sprawy do wynikającego z obowiązujących przepisów procedowania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu." Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 259 § 1 p.p.s.a., od postanowień referendarzy sądowych, wydanych na posiedzeniu niejawnym co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego postanowienia. Na podstawie art. 45 p.p.s.a. sprzeciw jest pismem procesowym. Jak stanowi art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z treścią art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że wspomniany sprzeciw nie został podpisany. W związku z tym sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego własnoręczne podpisanie, określając termin oraz rygor ewentualnego niewykonania tego wezwania. W przedmiotowej sprawie, pomimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu i prawidłowego pouczenia o skutkach jego nieuzupełnienia, strona nie wykonała ciążącego na niej obowiązku, co w konsekwencji uniemożliwiło nadanie pismu właściwego biegu. W związku z powyższym należy uznać, że spełniona została przesłanka określona w art. 259 § 2 p.p.s.a, obligująca sąd pierwszej instancji do odrzucenia sprzeciwu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu odpowiada prawu, w związku z czym zażalenie na to postanowienie jako niezasadne, należało oddalić na podstawie art. 184 w zw. z 197 § 2 p.p.s.a.