II FZ 280/17

Dnia 19 czerwca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2904/15 wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi R. Z. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 31 lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 27 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2904/15 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nakazał wezwać R. Z. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W zażaleniu skarżąca zaskarżył powyższe zarządzenie i wniosła o jego uchylenie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Kosztami postępowania są, m.in. opłaty sądowe wymienione w art. 212 § 1 p.p.s.a., a zatem wpis oraz opłata kancelaryjna. Opłatę kancelaryjną pobiera się od stron postępowania za określone w ustawie czynności procesowe. Jedną z nich na podstawie art. 234 § 2 p.p.s.a. jest sporządzenie uzasadnienia orzeczenia na wniosek strony oraz jego doręczenie. Stosownie do treści § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem pobiera się w kwocie 100 zł. Mając powyższe na uwadze podkreślić trzeba, że opłata kancelaryjna została w rozpoznawanej sprawie prawidłowo naliczona. Zażalenie skarżącej należało uznać zatem za całkowicie bezpodstawne. Natomiast podniesioną w nim argumentację za nieprzystającą do treści zarządzenia, będącego przedmiotem wniesionego środka odwoławczego. Naczelny Sad Administracyjny orzeka bowiem w granicach przedstawionej mu kwestii wpadkowej, tj. bada wyłącznie zasadność i prawidłowość skierowania do skarżącej wezwania o uiszczenie opłaty kancelaryjnej. W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.