II FZ 278/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Gl 286/17 w przedmiocie odrzucenia skargi S.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 8 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia oddalić zażalenie.

Decyzją z 8 grudnia 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji określającą S.G. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w kwocie 25.251 zł od dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego. Przesyłkę zawierającą powyższą decyzję doręczono Skarżącemu w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015, poz. 613 ze zm., dalej: Ordynacja podatkowa). W dniu 27 stycznia 2017 r. Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wyżej wymienioną decyzję. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej po terminie. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Sąd wskazał, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została awizowana po raz pierwszy w dniu 12 grudnia 2016 r., a następnie po raz drugi w dniu 20 grudnia 2016 r., w konsekwencji doręczenie – zgodnie art. 150 Ordynacji podatkowej - nastąpiło z dniem 27 grudnia 2016 r. Wobec powyższego wskazany w art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, liczony od dnia doręczenia decyzji, tj. od dnia 27 grudnia 2016 r., upłynął w dniu 26 stycznia 2017 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 27 stycznia 2017 r., a więc dzień po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Powyższe postanowienie Skarżący zaskarżył zażaleniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Jak stanowi art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Treść powołanego przepisu przesądza, że początek biegu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wyznacza dzień skutecznego doręczenia stronie skarżonego rozstrzygnięcia organu administracyjnego. Mając na względzie zasadę szybkości postępowowania, ustawodawca przewidział w Ordynacji podatkowej szereg środków procesowych, zapewniających efektywność doręczeń pism w postępowaniu. M.in. zobowiązał strony postępowania (ich pełnomocników) do zawiadomienia organu podatkowego o zmianie adresu, pod którym dokonuje się doręczeń, lub adresu elektronicznego (art. 146 § 1 Ordynacji podatkowej). Ponadto – w sytuacji niemożności doręczenia w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 Ordynacji podatkowej – ustawa ta wprowadzającą fikcję prawną doręczenia (art. 150 Ordynacji podatkowej). W rozpoznawanej sprawie organ podatkowy dokonywał czynności procesowych w zakresie doręczeń w zgodzie z przepisami obowiązującego prawa. Ponieważ Strona nie zaktualizowała swojego adresu do doręczeń, a zaistniała sytuacja niemożności doręczenia, organ zasadnie zastosował tryb doręczenia unormowany w art. 150 Ordynacji podatkowej. W związku z powyższym podzielić należy stanowisko WSA w Gliwicach, że termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 26 stycznia 2017 r., a skarga wniesiona została z uchybieniem terminu. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.