II FZ 274/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Lu 496/13 w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 26 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Lu 496/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: "WSA") działając na podstawie art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. określanej dalej: "p.p.s.a."), odrzucił zażalenie M. S. (dalej: "skarżąca") na postanowienie WSA z dnia 14 października 2013 r. Z ustaleń stanu faktycznego podanego w zaskarżonym wyżej przywołanym orzeczeniu wynika, że postanowieniem z dnia 14 października 2013 r. WSA przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego oraz odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie zostało skarżącej doręczone w dniu 5 listopada 2013 r. (k.46 akt sądowych). Jednocześnie w dniu 30 października 2013 r. skarżąca wniosła zażalenie (k.43; data wpływu do Sądu – 4 listopada 2013 r.), z treści którego wynika, że zostało ono wniesione także w sprawie I SA/Lu 496/13, tj. w sprawie niniejszej, oraz jest zażaleniem na postanowienie WSA w Lublinie z dnia 3 października 2013 r. Wezwana do sprecyzowania, jakiego postanowienia wydanego w niniejszej sprawie dotyczy złożone zażalenie, z pouczeniem, że z akt przedmiotowej spawy nie wynika, aby w dniu 3 października 2013 r. zostało w niej wydane postanowienie dotyczące "odmowy przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów i opłat sądowych", skarżąca podała, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w dniu 14 października 2013 r. (pismo k. 49). WSA w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przywołując treść art. 194 § 2 p.p.s.a. stwierdził, że w sytuacji, gdy zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 5 listopada 2013 r., to zażalenie skarżącej wniesione w dniu 30 października 2013 r. należało uznać za przedwczesne. Wobec powyższego WSA na podstawie art. 197 § 2 w związku z art.178 p.p.s.a odrzucił zażalenie skarżącej. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie w całości i rozpatrzenie zażalenia na postanowienie WSA z dnia 14 października 2013 r. Wskazała, że fakt odebrania przesyłki w dniu 5 listopada 2013 r. i wniesienie zażalenia w dniu 30 października 2013 r. istotnie miał miejsce, jednakże wynikł on z omyłkowej weryfikacji całej korespondencji jaką otrzymała tego dnia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W sytuacji, gdy zażalenie zostanie złożone przed terminem - a więc przed doręczeniem zaskarżonego rozstrzygnięcia, zażalenie takie należy uznać za przedwczesne i podlegające odrzuceniu. Sytuacja powyższa miała miejsce w niniejszej sprawie. Zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 14 października 2013 r., zostało wniesione w dniu 30 października 2013 r. r., a więc jeszcze przed jego doręczeniem skarżącej, które miało miejsce dnia 5 listopada 2013 r. Z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wynika, zaś że Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Zażalenie wniesione przedwcześnie należy uznać za niedopuszczalne w rozumieniu wyżej wymienionych przepisów. W tych okolicznościach za zasadne i prawidłowe należy uznać odrzucenie zażalenia przez Sąd pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie jako bezzasadne oddalił na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.