Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II FZ 261/16

Postanowienie NSA z 17 czerwca 2016 r., II FZ 261/16 – podatki od nieruchomości

Wynik

Oddalono zażalenie

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
17 czerwca 2016
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska, , , po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. A. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 1791/15 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 8 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1791/15, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał J. A., do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Jako podstawę prawną wskazano art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") oraz § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.; dalej "rozporządzenie"). W zażaleniu skarżący podniósł argumenty dotyczące zaskarżonej decyzji oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2016 r., sygn. akt. II FZ 1044/15. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący miał zatem obowiązek wezwać skarżącego, aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2015 r. wydaną w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r., a zatem przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne w rozumieniu przepisów art. 216 i 231 P.p.s.a. Prawidłowo zatem została przez Przewodniczącego Wydziału WSA ustalona wysokość wpisu od skargi stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia, przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 83 zł. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. Mając na uwadze treść tego przepisu, wpis od skargi winien wynosić 100 zł i o uiszczenie takiego wpisu został wezwany skarżący. Strony postępowania sądowoadministracyjnego ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 P.p.s.a.), przy czym do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 P.p.s.a.). Do takich pism należy skarga jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a.), co stanowi podstawę pobrania wpisu. W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu. Określało ono prawidłowo kwotę należnego wpisu od skargi, precyzowało podstawę prawną żądania, zakreślało termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazywało rygor niezastosowania się przez stronę do wezwania. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw do uchylenia kwestionowanego w zażaleniu zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny nie odniósł się do podnoszonych w zażaleniu okoliczności związanych z merytoryczną oceną zaskarżonej decyzji oraz zażalenia na postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2016 r., sygn. akt. II FZ 1044/15, bowiem w niniejszym postępowaniu zażaleniowym przedmiotem jego oceny pozostaje tylko i wyłącznie kwestia zgodności z prawem przedmiotowego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a.

Informacje o sprawie

Data wpływu
20 kwietnia 2016
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Sędziowie
Jolanta Sokołowska /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Inne orzeczenia w tej sprawie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny