II FZ 254/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 1076/16 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi – obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 27 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 1076/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie M. S. (zwanej dalej "Skarżącą") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 marca 2017 r. zmieniające postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Skarżącej na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi – obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 27 października 2016 r. w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 3 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 1076/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu sprzeciwu Skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 20 stycznia 2017 r., zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że przyznał Skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz umorzył postępowanie w części dotyczącej wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Odpis powyższego postanowienia został doręczony Skarżącej w dniu 7 marca 2017 r. wraz z pouczeniem, że od wydanego postanowienia nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Pismem z dnia 12 marca 2017 r. Skarżąca wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego., w którym zakwestionowała prawidłowość postanowienia z dnia 3 marca 2017 r. Wskazała, że wnioskowała o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, natomiast Sąd zwolnił ją od tych kosztów jedynie w części. Sąd pierwszej instancji - odrzucając zażalenie - wskazał, że Skarżącej nie przysługiwało prawo do wniesienia zażalenia, o czym została prawidłowo pouczona. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), modyfikująca - w sprawach wszczętych po tym dniu, a taką jest niniejsza sprawa - m.in. zasady rozpoznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosków o przyznanie prawa pomocy. Znacznej zmianie uległ art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", który przed 15 sierpnia 2015 r. stanowił, że wniesienie sprzeciwu (jeśli nie jest on odrzucony) skutkuje utratą mocy przez zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został ten sprzeciw wniesiony, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie sądu wydane w tym trybie przysługiwało zażalenie (por. art. 260 P.p.s.a. in fine, w brzmieniu sprzed 15 sierpnia 2015 r.). Obecnie, w świetle art. 260 P.p.s.a., sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy, orzekając jako Sąd drugiej instancji i stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Treść art. 260 P.p.s.a. w brzmieniu aktualnie obowiązującym nie wskazuje na zaskarżalność postanowienia wydanego na jego podstawie. W konsekwencji zażalenie wniesione na orzeczenie, od którego nie przysługuje taki środek zaskarżenia, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z 197 § 1 i 2 P.p.s.a. [pic]