II FZ 24/25

Dnia 29 maja 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 sierpnia 2021 r. sygn. akt I SPP/Kr 111/21 w przedmiocie utrzymania w mocy zarządzenia referendarza w sprawie ze skargi R. M. na czynność Naczelnika Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie w przedmiocie doręczania przez organ pism za pośrednictwem poczty tradycyjnej zamiast za pomocą środków komunikacji elektronicznej postanawia: odrzucić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2021 r. sygn. akt I SPP/Kr 111/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie utrzymał w mocy zarządzenie referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 lipca 2021 r. o pozostawieniu wniosku R. M. (dalej jako "Skarżący") o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 258 § 1 P.p.s.a., czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. Zgodnie z art. 260 P.p.s.a., wniesienie sprzeciwu od zarządzeń lub postanowień referendarza sądowego, wymienionych w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a. (zarządzenia o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, postanowienia o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy oraz o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, a także postanowienia o przyznaniu zawodowemu pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy), nie powoduje automatycznej utraty mocy takiego orzeczenia, ale stosownie do art. 260 § 2 P.p.s.a., wstrzymuje jego wykonalność. Sprzeciw jest rozpoznawany przez wojewódzki sąd administracyjny, który w takich przypadkach orzeka jako sąd II instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, co oznacza, że od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanych w tych sprawach nie przysługują już środki prawne do Naczelnego Sądu Administracyjnego (M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 260). Od prawomocnego postanowienia utrzymującego w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy nie przysługuje zatem żaden środek odwoławczy. Ani bowiem w art. 194 § 1 P.p.s.a., ani w żadnym innym przepisie tej ustawy, nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego dotyczącego utrzymania w mocy zarządzenia referendarza o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W związku z powyższym przedmiotowe zażalenie podlegało odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji [pic]