II FZ 213/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 1061/16 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A.N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 28 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z 13 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 1061/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie A.N. na postanowienie z 17 stycznia 2017 r., w przedmiocie odrzucenia skargi. Sąd wskazał, że Skarżący nie wykonał skierowanego do niego wezwania do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez jego podpisanie, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W dniu 22 lutego 2017 r. Skarżący wniósł na elektroniczny adres sądu, na platformie ePUAP, zażalenie na postanowienie z dnia 13 lutego 2017 r., domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu wniesionego środka odwoławczego Skarżący podkreślił, że podpisanie skargi podpisem elektronicznym jest dopuszczalne w świetle obowiązujących przepisów, spełnia też wymogi dotyczące pisma procesowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 23 lutego 2017 r. Skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniesionego zażalenia, poprzez jego podpisanie, w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie zostało doręczone Skarżącemu 28 lutego 2017 r. Termin do jego wykonania upłynął z dniem 7 marca 2017 r. Wezwanie nie zostało wykonane. Postanowieniem z 16 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie Skarżącego, wskazując, że żaden z przepisów P.p.s.a. nie przewiduje możliwości wnoszenia pism procesowych, składanych w poszczególnych sprawach, jak również ich podpisywania, elektronicznie. Nie przewiduje także możliwości prowadzenia w formie elektronicznej akt sprawy. W związku z tym wnioskować należy, że pod pojęciem "podpis" należy rozumieć wyłącznie podpis własnoręczny – zindywidualizowany znak graficzny, właściwy dla konkretnej osoby. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 maja 2014 r., sygn. I OPS 10/13, w której stwierdzono, że w aktualnym stanie prawnym, w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 P.p.s.a., nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym, w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. z 2013 r., poz. 262, ze zm., zwanej dalej ustawą o podpisie elektronicznym), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Powyższe rozstrzygnięcie Skarżący zaskarżył zażaleniem. Zarządzeniem z 28 marca 2017 r. przewodniczący wydziału wezwał Skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 ustawy, które w tej sprawie nie występują. Jak wskazano w uchwale NSA z 12 maja 2014 r., I OPS 10/13 – na którą trafnie powołał się sąd administracyjny pierwszej instancji - w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 P.p.s.a. – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z 2001 r. o podpisie elektronicznym, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że złożony pod zażaleniem podpis elektroniczny jest bezskuteczny. Przewodniczący wydziału wezwał stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie, jednak strona nie wykonała nałożonego na nią obowiązku procesowego. W konsekwencji uznać należy, że zażalenie zawiera nieuzupełniony brak formalny skutkujący odrzuceniem tego pisma. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.