II FZ 205/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 1113/17 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi F. z siedzibą w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 8 września 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 25 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 1113/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę F. w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 8 września 2017 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o umorzenie zaległości podatkowej. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że po tym, jak postanowieniem z dnia 28 grudnia 2017 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy (postanowienie to utrzymane zostało w mocy postanowieniem z dnia 19 lutego 2018 r.), na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lutego 2018 r. skarżąca wezwana została do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100,00 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca wniosła następnie zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 19 lutego 2018 r., odrzucone postanowieniem z dnia 14 maja 2018 r. Po zakończeniu postępowań wpadkowych zainicjowanych przez spółkę, dotyczących w szczególności jej zażalenia na postanowienie z dnia 14 maja 2018 r., na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 stycznia 2019 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 20 lutego 2018r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100,00 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skarżącej w dniu 26 stycznia 2019 r. Mając na uwadze, iż należny wpis od skargi nie został uiszczony, Sąd na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.) skargę odrzucił. Spółka wywiodła zażalenie od ww. postanowienia, wnosząc o jego uchylenie i przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że mając na uwadze art. 220 § 3 p.p.s.a. słusznie przyjęto, iż skarżąca została w sposób prawidłowa wezwana do uzupełnienia wpisu. W niniejszej sprawie siedmiodniowy termin przewidziany do uiszczenia wpisu od skargi upłynął skarżącej bezskutecznie z dniem 4 lutego 2019 r. (poniedziałek), bowiem wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącej w dniu 26 stycznia 2019 r., zaś ostatni (siódmy) dzień terminu przypadał na sobotę 2 lutego 2019 r. Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skarżąca wpisu nie uiściła i nie neguje obecnie tej kwestii. Jedyna jej argumentacja przedstawiona w zażaleniu dotyczy wniosku o przyznanie prawa pomocy, który razem z zażaleniem złożyła. Nie są to jednak kwestie zdolne skutecznie podważyć prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu, który odrzucił nieopłaconą skargę (nieopłaconą mimo stosownego wezwania w tym zakresie). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, uznawszy, że zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.