II FZ 1967/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, , , po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 października 2014 r. sygn. akt I SA/Po 780/13 w sprawie ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 7 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt I SA/Po 780/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie P. B. (dalej jako "podatnik") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Po 780/13 w sprawie ze skargi podatnika na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za listopad, grudzień 2008 r., marzec, październik, listopad 2010 r. oraz lipiec i sierpień 2012 r. wraz z odsetkami za zwłokę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że NSA postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FZ 1204/14 oddalił zażalenie podatnika na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 15 kwietnia 2014 r. oddalające wnioski podatnika o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Jednocześnie NSA postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FZ 1205/14 oddalił zażalenie podatnika na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 25 czerwca 2014 r. oddalające wnioski podatnika o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Skuteczne dostarczenie powyższych postanowień nastąpiło w dniu 12 września 2014 r. Zarządzeniem z dnia 3 września 2014 r. wezwano podatnika do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 6 maja 2014 r. odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 2 kwietnia 2014 r., odrzucające skargę kasacyjną w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skuteczne doręczenie wezwania nastąpiło w dniu 8 września 2014 r. Termin na dokonanie wpisu upłynął zatem z dniem 15 września 2014 r. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu od zażalenia podatnik wniósł o zwolnienie od wpisu od zażalenia. Do dnia 20 października 2014 r. wpis sądowy od zażalenia nie został uiszczony. Z uwagi na fakt, że podatnik pomimo wezwania do uzupełnienia braków fiskalnych zażalenia, w zakreślonym terminie nie dopełnił nałożonych na niego obowiązków, Sąd postanowił odrzucić zażalenie. W zażaleniu na powyższe postanowienie podatnik stwierdził, że w związku z drastycznym spadkiem dochodów, nie jest on w stanie uiścić opłaty od kosztów sądowych w oznaczonej przez Sąd kwocie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Według art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2012 r., poz 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z kolei na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest zażalenie, to przewodniczący wzywa wnoszącego zażalenie, aby pod rygorem jego odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu sąd wydaje postanowienie o odrzuceniu zażalenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny całkowicie popiera i zgadza się ze stanowiskiem sądu pierwszej instancji, że zażalenie podatnika w niniejszej sprawie należało odrzucić. Podatnik został wezwany do uzupełnienia braków fiskalnych zażalenia oraz poinformowany jakie skutki grożą za niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku. Skoro pomimo tego świadomie nie wywiązał się z nałożonej na niego powinności, sąd pierwszej instancji w takiej sytuacji nie mógł postąpić w inny sposób, jak tylko zażalenie odrzucić. NSA pragnie wyjaśnić, że w przypadku gdy strona skarżąca po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia wpisu (w rozpatrywanej sprawie wpisu od zażalenia), a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, to bieg terminu do uiszczenia wpisu nie zostaje przerwany. Dlatego też ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w sytuacji gdy sąd pierwszej instancji ocenił, że podatnik nie spełnia przesłanek zwolnienia go z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10; z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt II FZ 527/10 – dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, wobec niestwierdzenia aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu naruszył prawo zaskarżonym postanowieniem, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.