II FZ 184/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W.[...] P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 885/16 w zakresie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi W. [...] P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

1. Postanowieniem z dnia 15 lutego 2017 r., I SA/Sz 885/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił W.P.(zwanemu dalej skarżącym) sporządzenia uzasadnienia wyroku i zwrócił skarżącemu uiszczoną opłatę kancelaryjną od wniosku o sporządzenie tego uzasadnienia w kwocie 100 zł. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji podkreślił, że skoro wyrokiem z dnia 15 grudnia 2016 r. sąd oddalił skargę skarżącego, a strona i jej pełnomocnik nie byli obecni na rozprawie, to siedmiodniowy termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę biegnie od dnia ogłoszenia wyroku, nawet gdy strona nie była obecna pod warunkiem, że prawidłowo doręczono jej zawiadomienie o rozprawie. W takiej sytuacji siedmiodniowy termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku upływał w dniu 22 grudnia 2016 r. Natomiast strona wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożyła w dniu 2 i 6 lutego 2017 r. za pośrednictwem poczty. Sąd wskazał, że wniosek ten był spóźniony i dlatego orzeczono jak w postanowieniu na podstawie art. 141 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). 2. Postanowienie to skarżący zaskarżył zażaleniem, w którym zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 142 § 1 w związku z art. 141 § 2 p.p.s.a. mające istotny wpływ na wynik postępowania poprzez odmowę sporządzenie uzasadnienia orzeczenia. W argumentacji pisma skarżący wskazał, że pierwsze pismo w sprawie z dnia 19 grudnia 2016 r. "tyczyło się wezwania do sporządzenia uzasadnienia wyroku na piśmie, a zaistniała nieścisłość redakcyjna nie powinna determinować odmowy sporządzenia uzasadnienia". Podkreślił, że skoro pismo o takiej treści wniósł w terminie 4 dni od dnia ogłoszenia wyroku, to sąd powinien bezspornie i bez żądania wyjaśnień od strony zaklasyfikować je jako pismo wzywające do sporządzenia uzasadnienia wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażaleniu nie można odmówić zasadności. 3. Otóż w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia sąd I instancji nie dostrzegł, że skarżący w piśmie z dnia 19 grudnia 2016 r. – jak trafnie podnosi się w zażaleniu – złożył przed upływem terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia stosowny wniosek. Żądał doręczenia orzeczenia z dnia 15 grudnia 2016 r., I SA/Sz 885/16 na piśmie. Sąd wprawdzie pismem z dnia 31 stycznia 2017 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do sprecyzowania wniosku, czy żąda wydania odpisu sentencji ww. wyroku, czy też kserokopii sentencji. Skoro wniosek ten został zgłoszony przed upływem siedmiodniowego terminu do sporządzenia uzasadnienia to dla wyczerpującego wyjaśnienia wątpliwości, czy zgodnie z art. 49 § 1 w związku z art. 141 § 1 i § 2 p.p.s.a. zostały zachowane warunki formalne pisma strony (art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) należało także wezwać pełnomocnika, czy wniosek ten nie jest wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który był przecież wyrokiem oddalającym skargę. Ograniczenie się tylko do wezwania o sprecyzowanie, czy jest to wniosek o doręczenie odpisu, czy kserokopii sentencji wyroku jest naruszeniem art. 49 § 1 w związku z art. 141 § 1 i § 2 p.p.s.a. A że o to skarżącemu w sprawie chodziło już w piśmie z dnia 19 grudnia 2016 r. wynika bezspornie z jego pisma z dnia 31 stycznia i z dnia 6 lutego 2017. Zatem sąd I instancji powinien sporządzić uzasadnienie zaskarżonego wyroku. 4. W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 185 § 1 p.p.s.a.