II FZ 1644/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka, po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia O. A. O. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 706/12 w przedmiocie wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi O. A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 14 czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2011 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 15 października 2013 r., I SA/Sz 706/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi O. A. O. (dalej: "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 14 czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2011 r. Pismem z dnia 11 listopada 2013 r. pełnomocnik strony wniosła zażalenie na powyżej powołane postanowienie. Zarządzeniem z dnia 18 listopada 2013 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", wezwał stronę do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, ustalonego zarządzeniem z dnia 18 listopada 2013 r. w kwocie 100 zł. Na powyżej powołane rozstrzygnięcie skarżąca wniosła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie natomiast do art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 4 w zw. z § 3 p.p.s.a. wskazuje w sposób enumeratywny rodzaje pism, które są ustawowo zwolnione od wpisu. W katalogu tym znajdują się zażalenia na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania oraz na postanowienia sądu o odrzuceniu skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania. Nie wymieniono w tym przepisie zażalenia na postanowienie sądu o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem postępowania nie jest także działanie organu w sprawach wymienionych w art. 239 pkt 1 p.p.s.a. Stronie nie przyznano także prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). Ma ona zatem obowiązek ponoszenia kosztów sądowych, do których należy wpis od zażalenia (art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Wysokość oraz szczególne zasady pobierania wpisu określone zostały przez Radę Ministrów, w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia, od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych pobiera się wpis stały w kwocie 100,- zł. Zaskarżone zarządzenie nie narusza powołanych wyżej przepisów. Strona wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, nie opłaciła go, nie złożyła też skutecznie wniosku o przyznanie jej prawa pomocy (zażalenie na postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 9 lipca 2013 r., II FZ 348/13 – k. 70). Prawidłowo zatem Przewodniczący Wydziału wezwał ją do wniesienia wpisu od środka odwoławczego. Kwestia zasadności zażalenia nie ma bowiem znaczenia dla powstania obowiązku uiszczenia stosownej opłaty. Ustawodawca wprowadza zakaz pobierania opłat jedynie od pism, co do których już w momencie ich wniesienia wiadomo, iż podlegają odrzuceniu (art. 222 p.p.s.a.). Z tych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie należało oddalić.