II FZ 158/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz, , , po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 9/18 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi P.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 31 października 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia oddalić zażalenie

1. Postanowieniem z 22 stycznia 2019 r., I SA/Gd 9/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną P. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 31 października 2017 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że wyrokiem z 4 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę strony na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 31 października 2017 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Od powyższego wyroku skarżący złożył skargę kasacyjną. Zarządzeniem z 14 grudnia 2018 r. Z-ca Przewodniczącego Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100,00 zł, jednocześnie pouczając, że nieuzupełnienie powyższego braku fiskalnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Przesyłkę zawierającą wezwanie pełnomocnik odebrał w dniu 4 stycznia 2019 r. Z notatki urzędowej z 21 stycznia 2019 r. wynika, że strona nie uiściła należnego od skargi kasacyjnej wpisu sądowego. Dlatego postanowieniem z 22 stycznia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę kasacyjną odrzucił. 2. Na powyższe postanowienie podatnik wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe ich zastosowanie. Wobec tego skarżący wniósł o uchylenie ww. postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. 3. Zażalenie nie jest uzasadnione. Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisów sądowych w sprawach rozpatrywanych przed sądami administracyjnymi została uregulowana rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193). Zgodnie z § 3 tego rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł natomiast § 2 ust. 5 tego rozporządzenia stanowi, że wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Mając powyższe na uwadze oraz okoliczność, iż - wbrew twierdzeniom strony skarżącej – z akt sprawy nie wynika, jakoby strona złożyłaby wniosek o przyznanie prawa pomocy. Natomiast za zasadne należało uznać skierowanie do strony wezwanie do uiszczenia kwoty 100 zł pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Podatnik nie zastosował się do wezwania i nie uiścił przedmiotowego wpisu. Przesyłka zawierająca wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 stycznia 2019 r. Zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej upłynął w dniu 11 stycznia 2017 r. Pomimo upływu zakreślonego w wezwaniu terminu nie opłacono skargi kasacyjnej. W zażaleniu skarżący zarzuca, że wezwanie go do uiszczenia wpisu było wadliwe pod względem formalnym. Nie wyjaśnia jednak, na czym ‒ w jego przekonaniu ‒ wadliwość ta polegała. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że pismo z 14 grudnia 2019 r., wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, było sformułowane prawidłowo. Nie zawierało bowiem ani uchybień materialnych, ani formalnych. Zostało także prawidłowo doręczone w dniu 4 stycznia 2019 r., zatem termin rozpoczął swój bieg następnego dnia po dniu doręczenia wezwania. Skoro skarżący nie uczynił zadość prawomocnemu zarządzeniu Z-ca Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i nie uzupełnił braków fiskalnych skargi kasacyjnej, jej odrzucenie było zasadne. W świetle powyższych twierdzeń Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Sąd nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego, bowiem nie przewiduje tego art. 209 w zw. z art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zwrot kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje tylko w przypadkach wskazanych w art. 203 i art. 204 p.p.s.a., te zaś przepisy nie dotyczą zażaleń.