II FZ 1535/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B.K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 791/14 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi B.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 30 kwietnia 2014 r. o nr [...] w przedmiocie określenia wysokości straty poniesionej w 2012 r. postanawia oddalić zażalenie.

1. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 4 lipca 2014 r., I SA/Łd 791/14, pełnomocnik skarżącej, B.K. został wezwany na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r, poz. 270.)- dalej "P.p.s.a." w zw z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193; dalej jako: "rozporządzenie"), do uiszczenia wpisu stałego w wysokości 500 zł od wniesionej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 30 kwietnia 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości straty poniesionej w 2012 r. 2. Od powyższego zarządzenia skarżąca wniosła zażalenie. Uzasadniając swoje żądanie, skarżąca wskazała na swoje "bardzo duże obciążenie finansowe". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 230 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. O charakterze wpisu od pism wszczynających postępowanie sądowe rozstrzyga art. 231 P.p.s.a. wskazując, iż wpis stosunkowy pobiera się tylko w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych zaś sprawach pobiera się wpis stały. Szczegółowe zasady pobierania wpisu w sprawach sądowoadministracyjnych określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja dyrektora izby skarbowej utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, określająca skarżącej wysokość straty poniesionej z pozarolniczej działalności gospodarczej w 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela prezentowane w judykaturze stanowisko, zgodnie z którym w sprawach dotyczących decyzji określających wysokość straty pobiera się wpis stały od skargi w kwocie 500 zł, na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. np. postanowienia NSA z 22 kwietnia 2008 r., II FZ 132/08, z 27 marca 2008 r., II FSK 129/07). Stanowiąca przedmiot niniejszego postępowania decyzja ma wprawdzie wpływ na kwotę zobowiązania skarżącej w podatku dochodowym, jednakże nie kreuje ona "należności pieniężnej" w rozumieniu art. 231 P.p.s.a. Decyzja w przedmiocie określenia wysokości straty, nie nakłada na skarżącą obowiązku uiszczenia jakiejkolwiek kwoty pieniężnej, precyzuje jedynie jedną z wielkości uwzględnianych przy obliczaniu zobowiązania podatkowego, stąd też przyjąć trzeba, że skarga mieści się w szeroko rozumianym "zakresie zobowiązań podatkowych". W konsekwencji uznać należy, że wpis w sprawie został określony prawidłowo na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów. Skoro skarżąca nie była osobą zwolnioną z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych a wniesione przez nią pismo podlega opłacie, to należy uznać, że zgodnie z ww. art. 220 § 1 zd. drugie P.p.s.a. prawidłowo przewodniczący wezwał wnoszącą pismo, aby uiściła opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Bez wpływu na ocenę prawidłowości zarządzenia o wpisie w przedmiotowej sprawie pozostaje wskazane przez skarżącą "bardzo duże obciążenie finansowe". Powyższa okoliczność stanowiła natomiast przedmiot oceny w ramach badania zasadności wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.