II FZ 153/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J K. i K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Gl 1390/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. K.i K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 19 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie decyzją z dnia 19 października 2015r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji, ustalającą J. K. i K.K wymiar podatku od nieruchomości na 2014 r. w kwocie 15.480 zł. Na powyższą decyzję J.K. oraz K.K. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 listopada 2015 r. wezwano skarżących do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona skierowana do skarżącej J.K. zawierająca m.in. powyższe wezwanie została doręczona w dniu 17 grudnia 2015 r. W tym samym dniu wezwanie doręczono skarżącemu K.K. W piśmie z dnia 18 grudnia 2015 r. jedynie skarżący K.K. ustosunkował się w terminie do powyższego wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r. odrzucił skargę J.K. W uzasadnieniu wskazano, że w sprawie ze skargi na decyzję ustalającą podatek od nieruchomości przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Należy zatem od tej skargi pobrać wpis stosunkowy. Z tego względu wezwano skarżących odrębnymi wezwaniami do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Skarżąca J.K. nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie. Termin zaś do uzupełnienia tego braku skargi, wyznaczony jej w wezwaniu pod rygorem odrzucenia skargi, upłynął bezskutecznie. Pismem z dnia 29 stycznia 2016r. skarżący złożyli zażalenie, w którym wnieśli o uchylenie powyższego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, nakłada na stronę, wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania, obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Od tych pism pobierany jest bowiem wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem (art. 230 i 231 zdanie pierwsze p.p.s.a. oraz § 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem przepis art. 215 § 1 p.p.s.a. ma na m.in. celu ustalenie wysokości wpisu stosunkowego w sprawach dotyczących należności pieniężnych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wypełnienie wezwania sądu do podania wartości przedmiotu zaskarżenia przez małżonka skarżącej, będącego współwłaścicielem na zasadzie wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej nieruchomości, pozwala na ustalenie wysokości wpisu sądowego. Dlatego też zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w okolicznościach przedstawionych w rozpatrywanej sprawie został spełniony cel powyższego przepisu, który polega właśnie na ustaleniu wartości przedmiotu sporu. Z tego względu, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.