II FZ 147/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy z zażalenia K. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 15 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Bk 775/17 w sprawie ze skargi K. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Suwałkach z dnia 26 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 15 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, po rozpoznaniu wniosku K. W. odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Suwałkach z 26 czerwca 2017 r. nr [...]. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że zaskarżone postanowienie SKO ma charakter procesowy (formalny), stwierdza bowiem uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Sąd uznał, że postanowienie to nie posiada przymiotu wykonalności, czyli nie jest aktem kwalifikującym się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Jego wejście do obrotu prawnego nie rodzi dla strony skarżącej żadnych skutków (pozytywnych lub negatywnych) w sferze jej sytuacji. K. W. wniosła w dniu 27 listopada 2017 r. zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie. Podniosła w nim argumenty nie odnoszące się do istoty zaskarżonego postanowienia, a dotyczące uciążliwości dla mieszkańców S. przedsiębiorstwa masarniczego zlokalizowanego w tym mieście. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Należy podkreślić, że K. W. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Suwałkach z 26 czerwca 2017 r. nr [...]. Postanowieniem tym organ stwierdził, że odwołanie K. W. od decyzji Prezydenta Miasta S. z 3 kwietnia 2017 r. nr [...] zostało wniesione po terminie. Zatem przedmiotem sprawy zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku o sygn. akt I Bk 775/17 nie jest wysokość podatku od nieruchomości za 2017 r. i kwestia powierzchni gruntów i budynków będących w posiadaniu skarżącej. Postępowanie to dotyczy wyłącznie kwestii uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: "p.p.s.a."), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką wstrzymania danego aktu lub czynności jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, przy czym ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe tylko w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że o znacznej szkodzie można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wskazanego wyżej przepisu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Zaś przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego rozumie się spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Oznacza to, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania, na co zasadnie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji. Wykonaniu podlegają bowiem takie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. W niniejszej natomiast sprawie skarżąca żąda wstrzymania wykonania aktu, który w istocie nie nadaje się do wykonania, gdyż dotyczy czynności stricte procesowej. W związku z tym uznać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zasadnie uznał, iż wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Suwałkach z 26 czerwca 2017 r. nr [...] jest bezzasadny. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie w tym miejscu wskazać, że przedmiotem jego rozpoznania była tylko i wyłącznie kontrola instancyjna zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 15 listopada 2017 r., zatem pozostałe kwestie podniesione w zażaleniu nie mogły być rozpoznane. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji