II FZ 146/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Łd 1072/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 11 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r. oraz zabezpieczenia należności na majątku podatnika postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Łd 1072/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę P. C. (zwanego dalej "Skarżącym") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 11 października 2017 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego, kwoty odsetek za zwłokę oraz zabezpieczenia na majątku skarżącego przyszłego zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na ww. decyzję. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 grudnia 2017 r. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 11 grudnia 2017 r. Skarżący uiścił wymagany wpis w dniu 2 stycznia 2018 r. Wobec nieiuszczenia wpisu w terminie WSA odrzucił skargę. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że nie dochował terminu nie ze swej winy, gdyż nic nie wiedział o korespondencji kierowanej do niego z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi. Jedyną osobą uprawnioną do odbioru korespondencji w tamtym czasie był Skarżący, który nikogo nie upoważnił do odbioru korespondencji kierowanej do niego. Korespondencję odebrała osoba nieupoważniona, która nie poinformowała Skarżącego o wezwaniu do uzupełnienia braków. Gdy tylko Skarżący powziął wiadomość o braku wpisu od skargi, bez zbędnej zwłoki wpisu dokonał. Naczelny sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak stanowi art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Z kolei art. 220 § 3 P.p.s.a. określa konsekwencje procesowe nieopłacenia m.in. skargi, stanowiąc, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji trafnie zinterpretował okoliczności procesowe niniejszej sprawy, uznając, że w sprawie ziściła się przewidziana w art. 220 § 3 P.p.s.a. przesłanka odrzucenia skargi. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że Skarżący nie uiścił wpisu w terminie 7 dni od doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, tj. do dnia 11 grudnia 2017 r. W tym stanie rzeczy jako zgodne z prawem ocenić należy zaskarżone postanowienie, w którym WSA stwierdził, że wpis został uiszczony już po terminie i na tej podstawie skargę odrzucił. Odnosząc się do argumentacji zażalenia, że wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała osoba nieupoważniona należy wskazać, iż dane do korespondencji wskazane w skardze to: P. C., zam. K. [...], [...]-[...] S. Na ten właśnie adres zostało wysłane do Skarżącego wezwanie do uiszczenia wpisu. Na zwrotnym poświadczeniu odbioru widnieje, oprócz imienia i nazwiska osoby odbierającej korespondencję, także pieczątka P.H.U. [...] P. C. (k. 16 akt sądowych). Skoro osoba odbierająca korespondencję dysponowała pieczęcią zawierającą dane Skarżącego, to nie ma podstaw uznać, że doręczenie było nieprawidłowe. Z przedstawionych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. [pic]