II FZ 136/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E.C i W.C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 grudnia 2014 r. sygn. akt I SA/Ke 423/14 oddającego skargę E.C. i W.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 2 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. postanawia oddalić zażalenie.

Przedmiotem zażalenia E. i W.C. jest zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 stycznia 2015 r. (sygn. akt I SA/Ke 423/14), o wezwaniu skarżących do uiszczenia solidarnie w terminie 7 dni kwoty 100 zł, tytułem opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, pod rygorem ściągnięcia tej kwoty w drodze egzekucji sądowej. W zażaleniu na to zarządzenie skarżący wnieśli o jego uchylenie argumentując, że nie stać ich na uiszczenie opłaty i proszą o jej anulowanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie bowiem z art. 134 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: P.p.s.a.) za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się opłatę kancelaryjną. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek o uzasadnienie. Przedmiotem kontroli w postępowaniu zażaleniowym w niniejszym postępowaniu jest wyłącznie prawidłowość zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty. Obowiązek jej uiszczenia wynika z bezwzględnie obowiązującego przepisu prawa i Sąd pierwszej instancji nie mógł zdecydować, by nie wzywać skarżących do uiszczenia opłaty. Z tego powodu w niniejszym postępowaniu zażaleniowym Sąd nie może wziąć pod uwagę sytuacji materialnej strony, która opłatę obowiązana jest uiścić. Tego rodzaju okoliczności mogą być wzięte pod uwagę w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (art. 243 P.p.s.a. i następne). W sprawie skarżących zostało im przyznane prawo pomocy obejmujące zwolnienie od wpisu od skargi, a następnie ustanowiono dla obojga skarżących pełnomocnika z urzędu. Skarżący nie zostali więc zwolnieni z obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej od sporządzenia i doręczenia im odpisu wyroku z uzasadnieniem, a wysokość opłaty została wskazana w zarządzeniu prawidłowo. To powoduje, że zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu. Mając to na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie oddalił.