II FZ 131/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 383/ 16 w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi i odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 rok postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi oraz odrzucił skargę W. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 listopada 2015 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 rok. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 listopada 2015 r. doręczona została skarżącemu w dniu 19 listopada 2015 r. Termin do wniesienia skargi upływał więc w dniu 21 grudnia 2015 r., zaś skarżący złożył skargę dopiero dnia 12 lutego 2016 r. Z kolei okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu skarżący nie uprawdopodobnił. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, że nie był w stanie wnieść skargi w terminie ze względu na swoją chorobę, a postanowienie o odrzuceniu skargi jest przedwczesne. Zarządzeniem z dnia 28 czerwca 2016 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy, ponieważ skarżący pomimo otrzymanego wezwania w zakreślonym terminie nie złożył wniosku na urzędowym formularzu. Skarżący zaskarżył powyższe zarządzenie i wniósł o jego uchylenie. Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie uznając, że wniosek skarżącego został załatwiony formalnie z powodu braków, które nie zostały usunięte w zakreślonym terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, gdyż potwierdzające chorobę zaświadczenia lekarskie nie stwierdzają niemożności dokonania tej konkretnej czynności procesowej; w szczególności nie wykluczają możliwości zlecenia dokonania tej czynności innej osobie, zwłaszcza, że skarżący wcześniej, w postępowaniu karnoskarbowym, korzystał z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Przede wszystkim jednak stwierdzają stan chorobowy skarżącego w okresie do dnia 16 października 2015 r., podczas gdy decyzję, którą skarżący zamierzał zaskarżyć, doręczono mu w dniu 19 listopada 2015 r. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił, że w przedstawionych wyżej warunkach wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie spełniał przesłanek ,o których mowa w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej: P.p.s.a.). W konsekwencji, ponieważ zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a zgodnie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie skargę skarżącego odrzucił. Prowadzi to do oddalenia zażalenia skarżącego przez Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.