II FZ 1295/14

II FZ 1295/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz, , , po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 27 czerwca 2014 r., I SA/Bd 180/14 w zakresie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi S. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 20 grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

1. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2014 r., I SA/Bd 180/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił przyznania prawa pomocy S. O. (zwanemu dalej skarżącym) w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 20 grudnia 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. W uzasadnieniu WSA wskazał, że we wniosku istnieją rozbieżności bowiem raz skarżący pisze, że ma "mieszkanie", a potem, że ogrzewa "dom" zebranym drewnem. Nie jest zatem jasne, gdzie skarżący mieszka. Poza tym mimo, że skarżący pozostaje z żoną od 3 lat w separacji – nie jest ona zwolniona z udzielania mu pomocy przy ponoszeniu kosztów sądowych, zatem do niej w pierwszej kolejności powinien się zwrócić. 2. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, w którym wskazał, że na skutek wypadku jest niezdolny do pracy, otrzymuje rentę, która podlega zajęciu komorniczemu i mimo, iż posiada adres zameldowania – faktycznie jest bezdomny i na skutek separacji z żoną nie ma możliwości pozyskania takich dokumentów, jak wyciąg z jej rachunku bankowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy i dlatego podlega uwzględnieniu. 3. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek osoby fizycznej przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z całokształtu okoliczności sprawy wynika, że istotnie skarżący nie ma takiego majątku, żeby mógł ponieść pełne koszty postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla swojej osoby. Zajęta przez komornika renta nie pozwala na dokonanie stosownych oszczędności. Jednocześnie złe stosunki rodzinne (separacja) uniemożliwiają skarżącemu przedstawienie wyciągów z rachunków żony. Niewłaściwe jest, by za brak współpracy małżonki skarżącego karać skarżącego i odmawiać mu prawa do sądu. W niniejszej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stan majątkowy skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy i to w takim zakresie, jaki jest niezbędny do zapewnienia mu prawa do rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny, tj. zwolnienia od uiszczenia wpisu od skargi. 4. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.