II FZ 125/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2023 r. sygn. akt II FSK 38/23 oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2023 r., II FSK 38/23 o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania postanawia odrzucić zażalenie.

Skarżący M. S. dnia 21.08.2023 r. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18.05.2023 r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wskazał przy tym, że pismem z dnia 15.05.2023 r. złożył wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26.10.2023 r. oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku i stwierdził, że skoro skarżący nie sporządził odpowiedzi na skargę kasacyjną, a sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, to nie było podstaw do orzekania o zwrocie niezbędnych kosztów związanych ze stawiennictwem i udziałem w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W zażaleniu na powyższe postanowienie, wniesionym z powołaniem się na art. 157 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: P.p.s.a.), skarżący zarzucił naruszenie art. 204 "ust. 2" oraz art. 205 P.p.s.a. przez pozbawienie go możliwości uzyskania zwrotu poniesionych kosztów reprezentacji oraz błędne uznanie, iż czynności w niniejszej sprawie dokonywane były przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie przysługuje na postanowienia wydane przez wojewódzki sąd administracyjny w dwóch przypadkach: gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a. Natomiast orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są ostateczne i prawomocne, toteż nie przysługują od nich żadne środki zaskarżenia. Wskazany przez skarżącego jako podstawa prawna zażalenia art. 157 § 1 P.p.s.a. reguluje instytucję prawną uzupełnienia wyroku, nie odnosi się natomiast do możliwości zaskarżania orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego Intencją pisma skarżącego było zaskarżenie postanowienia wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny, które w świetle obowiązujących przepisów prawa jest niezaskarżalne. Skarżący nie ma zatem możliwości wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 193 i 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie odrzucił jako niedopuszczalne.