II FZ 1186/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, , , po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 29/14 w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 8 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 24 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 29/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił S. S. (dalej: podatnik, skarżący) wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd podał, że skarżący w swoim wniosku nie wykazał, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o dopuszczalności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji stanowi zagrożenie wyrządzenia podatnikowi znacznej szkody oraz spowodowania nieodwracalnych skutków, gdyż zapłata należności podatkowej objętej tą decyzją pozbawi faktycznie skarżącego środków niezbędnych do jego utrzymania oraz zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Natomiast w takiej sytuacji nawet późniejszy zwrot wyegzekwowanych należności na skutek pozytywnego dla podatnika orzeczenia sądu, nie będzie w stanie naprawić negatywnych konsekwencji pozbawienia skarżącego środków utrzymania. Jednakże na poparcie powyższej tezy skarżący nie przedstawił jakiegokolwiek dokumentu obrazującego stan jego majątku. Spowodowało to, że Sąd pozbawiony został możliwości kontroli podniesionych twierdzeń. Brak argumentacji wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd pierwszej instancji uznał za brak wykazania przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), przez błędne przyjęcie, jakoby podatnik nie umotywował przesłanek uprawdopodabniających grożącą nieodwracalną szkodę. Jednocześnie wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia oraz zawieszenie wykonalności skarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 8 października 2013 r. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 7 marca 2013 r. w sprawie orzeczenia o solidarnej ze spółką z o.o. T. odpowiedzialności podatkowej skarżącego, byłego członka zarządu z siedzibą w W. przy ul. S., za zaległości podatkowe Spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 r. w kwocie 159.688,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 95.165,00 zł w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. w kwocie 51.076,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 22.557,00 zł oraz za koszty egzekucyjne w wysokości 18.339,00 zł do czasu prawomocnego zakończenia postępowania ze względu na grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania nieodwracalnych skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć należy, że sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, uregulowana w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. gdy stwierdzono, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody albo niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por.: np. postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2013 r., II FSK 1064/12; publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por.: postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r., II FZ 110/10, publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia – "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienie NSA z dnia 26 września 2013 r., II FSK 2540/13 i powołane tam orzecznictwo, publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Samo powołanie się przez niego na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku. Obowiązkiem sądu jest wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, jak również wynikających z akt sprawy. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na lakoniczność uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Ogólnikowe wskazanie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków samo przez się nie oznacza wykazania przez stronę, że okoliczności te, stanowiące, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., podstawę wstrzymania przez sąd administracyjny wykonania decyzji, rzeczywiście istnieją. Poza tym skarżący nie dołączył do wniosku (do czego był zobowiązany) żadnych dokumentów potwierdzających zaistnienie przewidywanych skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym podatnik uniemożliwił Sądowi I instancji zapoznanie się oraz ocenę jego stanu majątkowego, co jest niezbędne do oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. NSA w ramach postępowania zażaleniowego ocenia legalność działania sądu I instancji w związku z wydanym postanowieniem. Nie rozpatruje natomiast powtórnie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Skoro podatnik nie wykazał w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, postanowienie WSA w Warszawie Naczelny Sąd Administracyjny uznał za nie naruszające prawa i dlatego postanowił oddalić zażalenie skarżącego na podstawie art. art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.