II FZ 116/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Kolanowski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 października 2023 r., sygn. akt I SA/Sz 488/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi H.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 26 czerwca 2023 r. nr 3201-IOD1.632.1.2023.11 w przedmiocie wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość stawki karty podatkowej na rok podatkowy 2021 postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 12 października 2023 r., sygn. akt I SA/Sz 488/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę H.K. (dalej: Skarżąca, Strona) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie (dalej: organ) z dnia 26 czerwca 2023 r. w przedmiocie wygaśnięcia decyzji ustalającej stawkę karty podatkowej na rok podatkowy 2021. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 września 2023 r. (k. 14 akt) wezwano Stronę do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 18 września 2023 r. (ZPO k. 25). Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 25 września 2023 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem uznanym za ustawowo wolny od pracy. Jak wynika z potwierdzenia polecenia dokonania przelewu (k. 25), Strona uiściła wpis sądowy od skargi w dniu 27 września 2023 r., czyli dwa dni po upływie terminu. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, postanowieniem z dnia 12 października 2023 r., wskazując przedstawione powyżej okoliczności odrzucił skargę. Pismem z dnia 20 października 2023 r. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W jego uzasadnieniu stwierdziła, że uiściła wpis od skargi z zachowaniem terminu, tj. dnia 25 września, dokonując przelewu ze swojego rachunku bankowego. Skarżąca nie wskazała przy tym przepisu, który zaskarżone postanowienie miałoby naruszać. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz rozpatrzenie jej skargi na decyzję DIAS w Szczecinie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Jak wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia WSA w Szczecinie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., zw. dalej: "p.p.s.a."). Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535 ze zm.) w kwocie 200 zł. Nieuiszczenie wpisu stanowi brak formalny skargi, który uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu. Powyższe uchybienie może zostać konwalidowane w trybie przewidzianym w art. 220 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w dniu 18 września 2023 r. (data na ZPO), co oznacza, że termin upływał w dniu 25 września. Skarżąca dokonała zaś przelewu w dniu 27 września, tj. dwa dni po terminie. W zażaleniu Strona stwierdziła, że "jej zdaniem" dokonała zlecenia przelewu w dniu 25 września, czyli z zachowaniem wskazanego w wezwaniu terminu. Nie przedstawiła jednak żadnego dowodu na poparcie swojego twierdzenia. Na liście załączników do zażalenia Skarżąca wymieniła jedynie "Potwierdzenie wykonania przelewu", którego nie dołączyła. Jak zaś wynika z potwierdzenia dokonania przelewu (k. 25), został on zlecony w dniu 27 września. W świetle powyższego stwierdzić należy, że uzupełnienie braku formalnego poprzez uiszczenie przez Skarżącą wpisu sądowego zostało dokonane z uchybieniem siedmiodniowego terminu, dlatego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a., co też Sąd słusznie uczynił. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odrzucenia skargi było prawidłowe i nie naruszało prawa. Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.