II FZ 113/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. sp. z o.o. w Z. w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpoznania na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 grudnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 1318/14 w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. w Z. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 3 lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 8 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił P. Sp. z o.o. w Z. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Finansów z 3 lutego 2014 r. w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Pismem z 26 września 2014 r. skarżąca Spółka wniosła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie. Postanowieniem z 26 listopada 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu usunięcia dostrzeżonych braków. NSA wskazał, że wniesione zażalenie nie zawiera uzasadnienia, nie spełnia zatem wymogów, o których mowa w art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Zarządzeniem z 2 grudnia 2014 r., doręczonym Spółce 11 grudnia 2014 r., wezwano Skarżącą do usunięcia ww. braku formalnego zażalenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia zażalenia bez rozpoznania. W piśmie z 18 grudnia 2014 r. Skarżąca podała, że "podtrzymuje skargę" i podniosła, że "nie posiada zobowiązań mogących podlegać egzekucji". Zarządzeniem z 23 grudnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił zażalenie Skarżącej bez rozpoznania, argumentując, że Strona nie uzupełniła braku wniesionego pisma w zakreślonym terminie. Powyższe zarządzenie Skarżąca zaskarżyła zażaleniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 3 P.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Z kolei, jak stanowi art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie (por. art. 49 § 2 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie ziściły się przesłanki obligujące przewodniczącego wydziału do pozostawienia zażalenia bez rozpoznania. Wniesione pismo, na co wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 26 listopada 2014 r., sygn. akt II FZ 1692/14, obarczone było bowiem brakiem formalnym, który uniemożliwiał nadanie zażaleniu prawidłowego biegu. Wykonując postanowienie NSA, przewodniczący wydziału wezwał Skarżącą do uzupełnienia zażalenia o brakujące uzasadnienie. Spółka wezwania tego nie wykonała, co obligowało przewodniczącego wydziału do pozostawienia pisma bez rozpoznania, stosownie do treści art. 49 § 2 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 tej ustawy.