II FZ 111/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 2948/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 27 czerwca 2017 r. nr (...) w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: oddalić zażalenie.

Przedmiotem zażalenia J. S. (dalej skarżący, strona) jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2948/17, w którym odrzucono jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 27 czerwca 2017 r. w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za poszczególne miesiące od lipca 2014 r. do października 2016 r. W motywach orzeczenia sąd podał, że zarządzeniem z 1 września 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu sporu – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie zostało doręczone w dniu 20 września 2017 r. Do dnia wydania postanowienia skarżący nie wykonał powyższego wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), gdyż skarżący nie wykonał skierowanego do niego wezwania. W zażaleniu na to postanowienie skarżący stwierdził, że podał wartość przedmiotu zaskarżenia. Do zażalenia załączył pismo z dnia 21 września 2017 r., które dotyczy sprawy III SA/Wa 2949/17. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Jak stanowi art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Nie może budzić wątpliwości, że sprawa, w której wydano zaskarżone postanowienie, dotyczy należności pieniężnej, tj. wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W konsekwencji do nadania jej dalszego biegu niezbędna była informacja o wartości przedmiotu zaskarżenia. Skarżący, pomimo prawidłowo skierowanego do niego wezwania o podanie wartości przedmiotu sporu, wbrew temu, co twierdzi w zażaleniu, nie uczynił tego w zakreślonym w wezwaniu terminie. Skarżący nie dostrzegł bowiem tego, że pismo, na które się powołuje, dotyczy innej jego sprawy toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, o sygnaturze akt III SA/Wa 2949/17. Natomiast w analizowanej sprawie, o sygnaturze akt III SA/Wa 2948/17, jak wynika z akt sprawy, skarżący mimo prawidłowego wezwania, wartości przedmiotu zaskarżenia nie podał. Nie są więc uprawnione twierdzenia skarżącego sugerujące, jakoby sąd pierwszej instancji nie dokonał analizy akt sprawy przed wydaniem zaskarżonego postanowienia. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.