II FZ 103/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 września 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 729/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 11 czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"

1. Postanowieniem z 17 września 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 729/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę B. L. (dalej "strona", "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 11 czerwca 2018 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki. 2. Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 31 lipca 2018 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od w/w skargi, w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu, wobec jej niepodjęcia w terminie z placówki pocztowej, została uznana za doręczoną w sposób zastępczy w dniu 17 sierpnia 2018 r., zgodnie z przepisami art. 73 § 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej w skrócie "p.p.s.a."), czyli w ostatnim dniu czternastodniowego okresu, liczonego od dnia wystawienia pierwszego zawiadomienia o jej pozostawieniu w placówce pocztowej (tzw. awizo – w niniejszej sprawie wystawione w dniu 3 sierpnia 2018 r.). Zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał zatem z dniem 24 sierpnia 2018 r. W tak zakreślonym terminie wpis sądowy nie został uiszczony. W konsekwencji sąd pierwszej instancji skargę odrzucił na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. 3. W zażaleniu na powyższe postanowienie strona wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Jak wskazano w uzasadnieniu zażalenia, skarżący nie mógł zapłacić wpisu w terminie, gdyż nie otrzymał wezwania sądowego. W jego ocenie, poczta - będąca profesjonalnym organem - dopuściła się błędu poprzez nieprawidłowe awizowanie i przechowywanie przesyłki przez okres dłuższy niż 14 dni. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Jak wynika z akt sprawy (k. 20 akt sądowych) korespondencja sądowa zawierająca zarządzenie Przewodniczącego do uiszczenia wpisu od skargi została przesłana skarżącemu na prawidłowy adres zamieszkania, tożsamy z adresem wskazanym przez skarżącego w piśmie inicjującym postępowanie w sprawie. Jak wynika z akt sprawy, prawdą jest że skarżący wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nie otrzymał, tzn. nie odebrał listu poleconego z sądu zawierającego wezwanie do uiszczenia wpisu. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Paragraf ten stanowi, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Zgodnie z art. 73 § 3 p.p.s.a., w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W rozpoznawanej sprawie przesyłka sądowa była dwukrotnie awizowana: 3 sierpnia 2018 r. i 13 sierpnia 2018 r. Przesyłkę zwrócono nadawcy w dniu 21 sierpnia 2018 r. Druk potwierdzenia odbioru prawidłowo wypełniony i podpisany przez doręczyciela Poczty Polskiej ma przymiot dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. Dokument ten korzysta zatem z domniemania prawdziwości. Podnoszona w treści zażalenia okoliczność przechowywania w placówce pocztowej przesyłki przez okres dłuższy niż 14 dni nie ma wpływu na fakt nieodebrania przez skarżącego sądowej przesyłki poleconej i konieczność zastosowania w sprawie fikcji doręczenia, o której mowa w art. 73 p.p.s.a. Podsumowując, zasadnie sąd pierwszej instancji stwierdził, że wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi zostało doręczone stronie skarżącej 17 sierpnia 2018 r. w tzw. trybie zastępczym, a zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie 24 sierpnia 2018 r. Skoro skarżący nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie, postanowienie sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. jest prawidłowe. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił oddalić zażalenie.