II FSK 998/14

II FSK 998/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 sierpnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz, po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku G.H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej G.H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 grudnia 2013 r., I SA/Bd 810/13 w sprawie ze skargi G.H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 1 sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

1. Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2013 r., I SA/Bd 810/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę G.H. (zwanego dalej skarżącym) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 1 sierpnia 2013 r. w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych. Powyższy wyrok skarżący zaskarżył skargą kasacyjną, w której wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że równowartość około 135 000 euro, czyli kwota 562.524,10 zł jest kwotą bardzo wysoką i spowoduje dla skarżącego poważne obciążenie finansowe, konieczność zajęcia majątku w postępowaniu egzekucyjnym i paraliż prowadzonej działalności gospodarczej. 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 listopada 2013 r., I SA/Bd 810/13, odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy. W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji zaznaczył, że skarżący nie podał argumentów na uzasadnienie swojego wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. 3. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami i dowodami. Podobne stanowisko zajmuje orzecznictwo. W postanowieniu z dnia 1 sierpnia 2014 r., II FZ 1186/14, Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, że: "Samo powołanie się na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku", zaś w postanowieniu z dnia 1 sierpnia 2014 r., II FSK 1536/14, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: "Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku". W podobnym tonie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 lipca 2014 r., II FSK 1406/14: "To właśnie wnioskodawca jest zobowiązany do szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku" i w postanowieniu z dnia 23 stycznia 2014 r., II FZ 1583/13: "Wnioskodawca jest zobowiązany do szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku". Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko zawarte w postanowieniu NSA z dnia 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, że "w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej: p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę". Tym samym to w interesie strony wnioskującej o udzielenie ochrony tymczasowej jest takie sformułowanie wniosku, by uprawdopodobnić okoliczności, na których opiera się wniosek. Tymczasem skarżący nie podał żadnych konkretnych, popartych dokumentami informacji. Z treści wniosku nie wynika jakim majątkiem skarżący dysponuje, jakie ponosi koszty i jakie ma dochody. Powołanie się na wysokość kwoty zobowiązania nie jest przedstawieniem sytuacji materialnej. Należało bowiem wskazać, że na tle konkretnej sytuacji materialnej przedmiotowa kwota jest zbyt duża. Tymczasem uzasadnienie wniosku zawartego w skardze kasacyjnej to dwa zdania: "Kwota 135 000 euro jest kwotą bardzo wysoką. Spowodowałaby dla skarżącego poważne obciążenie finansowe, pociągające za sobą konieczność zajęcia majątku w postępowaniu egzekucyjnym i paraliż prowadzonej przez nią działalności". 4. Mając na uwadze, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został w ogóle uzasadniony, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 w związku z art. 193 p.p.s.a.