II FSK 95/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2022 r., sygn. akt II FSK 95/22 w sprawie ze skargi kasacyjnej J. Z.-K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Łd 862/21 ze skargi J. Z.-K. na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 sierpnia 2021 r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.503.2021.2.ISL w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia oddalić wniosek o uzupełnienia postanowienia.

Postanowieniem z 25 kwietnia 2022 r., II FSK 95/22, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. Z.-K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 9 listopada 2021 r., I SA/Łd 862/21, którym odrzucono skargę skarżącej na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 sierpnia 2021 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Pismem z 17 maja 2022 r. (data wpływu do NSA 20 maja 2022 r.) pełnomocnik Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej złożył wniosek o uzupełnienie wyżej wskazanego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz organu, o co organ wnosił w odpowiedzi na skargę kasacyjną z 20 stycznia 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek jest niezasadny. Stosownie do art. 157 § 1 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U z 2022. poz. 329, dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten na podstawie art. 166 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do postanowień. Przypomnieć trzeba, że kwestię obowiązku orzekania o kosztach reguluje art. 209 p.p.s.a. Stanowi on, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Tymczasem przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem sądu pierwszej instancji oddalającym lub uwzględniającym skargę. Tak więc o kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, nie zaś w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia. Kwestię tę przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (opubl. ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42), w treści której wyjaśniono, że przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi kasacyjnej nie był wyrok, lecz postanowienie odrzucające skargę, tj. kończące postępowanie w sprawie. Zatem bez względu na wynik postępowania kasacyjnego, zgodnie z powołaną wyżej uchwałą, Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 25 kwietnia 2022 r. nie mógł rozstrzygnąć o kosztach, na podstawie art. 203 i 204 p.p.s.a. Z tego powodu wniosek o uzupełnienie postanowienia w tym zakresie podlegał oddaleniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.