II FSK 94/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "A.[...]" s.c. R. i W. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 września 2019 r., sygn. akt I SA/Rz 310/19 w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi ""A.[...]" s.c. R. i W. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 28 lutego 2019 r. nr [...]; [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za miesiące od lutego do października 2013 r. postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Wyrokiem z dnia 12 września 2019 r., sygn. akt I SA/Rz 310/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej: "WSA") oddalił skargę "A.[...]" s.c. R. i W. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 28 lutego 2019 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za miesiące od lutego do października 2013 r. Skarżący wywiedli skargę kasacyjną od powyższego wyroku formułując w niej wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. B. Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 205). Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FZ 110/10, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania. Z uwagi na powyższe, na wnioskodawcy ciąży obowiązek choćby uprawdopodobnienia, iż jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi poprzeć go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji. W rozpoznawanej sprawie zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie został w żaden sposób umotywowany. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wyklucza możliwość dokonania jego merytorycznej oceny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z uwagi na brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, nie jest możliwe dokonanie oceny zaistnienia przesłanki wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie jest rolą Sądu domniemywanie, gdzie skarżący upatrują niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonego postanowienia. Obowiązkiem skarżących było sprecyzowanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia okoliczności wskazujących na zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.