II FSK 939/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędzia NSA del. Jan Grzęda (sprawozdawca), Protokolant Dominika Kurek, po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2017 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Centrum [...] sp. z o.o. z siedzibą w E. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 listopada 2014 r. sygn. akt I SA/Ol 576/14 w sprawie ze skargi Centrum [...] sp. z o.o. z siedzibą w E. na interpretację Prezydenta Miasta Elbląga z dnia 14 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Centrum [...] sp. z o.o. z siedzibą w E. na rzecz Prezydenta Miasta Elbląga kwotę 120 (słownie: sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wyrokiem z 13 listopada 2014 r. sygn. akt I SA/Ol 576/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę Centrum [...] sp. z o.o. z siedzibą w E. na interpretację indywidualną Prezydenta Miasta Elbląga z 14 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości. Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji wskazał, że we wniosku o wydanie interpretacji podano, że spółka jest przedsiębiorcą, który w dniu 10 marca 2009r. nabył własność nieruchomości. Zakupione nieruchomości nie są i nie mogą być wykorzystywane, ze względów technicznych do prowadzenia przez spółkę działalności gospodarczej. Jakiekolwiek ich wykorzystanie musiałoby zostać poprzedzone licznymi gruntownymi pracami remontowymi oraz adaptacyjnymi. Mając na uwadze powyższy stan faktyczny spółka zadała pytanie: czy zakupione przez nią nieruchomości korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010r. Nr 95, poz. 613 ze zm.) - zwanej dalej jako "u.p.o.l."? Prezydent Miasta Elbląg w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 14 marca 2014r. uznał stanowisko spółki przedstawione we wniosku za nieprawidłowe w obowiązującym stanie prawnym. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ wskazał, że za względy techniczne uznaje się takie okoliczności, które powodują, że dane nieruchomość trwale nie nadają się do użytku zgodnego z celem prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności co ma związek ze stanem technicznym budynku i powoduje, że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia konkretnej działalności wykonywanej przez danego przedsiębiorcę. Brak możliwości wykorzystania nieruchomości na potrzeby związane z wykorzystaniem jej do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych nie stanowi podstawy do zwolnienia z opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Taki stan uprawnia natomiast do skorzystania z niższej stawki opodatkowania przy zaistnieniu stosownych przesłanek. Powyższą interpretację zaskarżyła skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów niniejszego postępowania według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że stan zakupionych przez skarżącą nieruchomości wyłącza możliwość wykorzystania ich do prowadzenia jakiejkolwiek działalności, nie tylko działalności wykonywanej przez skarżącą. Nadto zły stan techniczny nieruchomości jest niezależny od woli skarżącej bowiem stan w jakim się nieruchomości znajdują jest zgodny ze stanem w jakim znajdowały się one w chwili nabycia przez skarżącą. Zły stan techniczny wynika z okoliczności obiektywnych, niezależnych od woli skarżącej. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Elbląg podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej interpretacji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie skargę oddalił. Wskazał, że z użytego w art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. sformułowania, zawartego "nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych", można wywieść obowiązek wystąpienia dwóch przesłanek, aby można było objąć nieruchomość niższą stawką podatkową, tj. faktycznego niewykorzystywania przedmiotu opodatkowania w działalności gospodarczej oraz braku obiektywnej możliwości korzystania z przedmiotu opodatkowania, w celach gospodarczych ze względów technicznych. Fakt wystąpienia pierwszego warunku wynika ze stanu faktycznego podanego we wniosku o wydanie pisemnej interpretacji. Zdaniem Sądu I instancji konieczność wykonania licznych gruntownych prac remontowych oraz adaptacyjnych nie może zostać uznane za obiektywną przeszkodę do korzystania z przedmiotu opodatkowania w celach gospodarczych ze względów technicznych. Przejściowe niewykorzystywanie przez podmiot gospodarczy nieruchomości lub jej części służącej do wykonywania działalności gospodarczej (np. z powodu remontu, modernizacji), nie daje podstaw do tego, by do wymiaru podatku od nieruchomości, nie miały zastosowania do tej nieruchomości stawki przewidziane dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą. Jeżeli przedmiot opodatkowania posiada wady, które są spowodowane określonymi działaniami lub zaniechaniami przedsiębiorcy to nie można mówić o wystąpieniu względów technicznych. Strona skarżąca wskazała w złożonym wniosku, że po przeprowadzeniu prac remontowych i adaptacyjnych będzie możliwe wykorzystanie nieruchomości na cele związane z działalnością gospodarczą. Faktu tego nie zmienia uwypuklana przez spółkę okoliczność, iż wskazywane prace remontowe i adaptacyjne musiałyby być liczne i gruntowne. Istniejący stan techniczny nieruchomości i ewentualna jego zmiana zależny bowiem wyłącznie od woli spółki i był jej znany od momentu nabycia. W skardze kasacyjnej od powyższego rozstrzygnięcia, skarżąca spółka zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l a w konsekwencji naruszenie przedmiotowego przepisu poprzez uznanie, iż zakupione przez Wnioskodawcę nieruchomości nie korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w przedmiotowym przepisie. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezydent Elbląga wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlegała oddaleniu, bowiem zawarty w niej zarzut okazał się niezasadny, a w sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania, które Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod uwagę z urzędu (art. 183 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – zwanej dalej "P.p.s.a". Wbrew zarzutowi skargi kasacyjnej przepis art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. nie wprowadza zwolnienia od podatku od nieruchomości. Przepis ten stanowi definicję legalną gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Są nimi grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Ten sam przepis wyłącza część nieruchomości z kategorii związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, jeżeli przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych. Oznacza to, że zaszeregowanie nieruchomości wskazanej we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej do kategorii nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej lub wyłączenie jej z tej kategorii, nie prowadzi do ustawowego zwolnienia od podatku od nieruchomości. W skardze kasacyjnej nie wskazano innych przepisów, w tym pochodzących z aktów prawa miejscowego, których naruszenia dopuścił się organ wydający interpretację i mogłyby stanowić podstawę zwolnienia od podatku od nieruchomości. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 tej ustawy.