II FSK 862/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izy Skarbowej w Bydgoszczy, działającego z upoważnienia Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 21 października 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 793/15 w sprawie ze skargi Z. S. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 21 maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: sprostować oczywisty błąd rachunkowy zawarty w punkcie drugim sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 marca 2018 r., sygn. akt II FSK 862/16 w ten sposób, że w miejsce "kwotę 340 (słownie: trzysta czterdzieści) złotych" wpisać "kwotę 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt)".

W sentencji wyroku z 21 marca 2018 r. (II FSK 862/16) Naczelny Sąd Administracyjny zasądził od Z. S. na rzecz Szefa Krajowej Administracji Skarbowej kwotę 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W piśmie z 13 kwietnia 2018 r. pełnomocnik organu zwrócił się z wnioskiem o sprostowanie powyższego wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego poprzez wskazanie w miejsce zasądzonej kwoty 340 zł kwoty 580 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Regulacja art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej jako "p.p.s.a."), który z mocy art. 193 cytowanej ustawy ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przewiduje rektyfikację wyroku w przypadku, gdy w jego treści dopuszczono się określonych uchybień. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie stronie strony, co wynika z art. 159 p.p.s.a. (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wyd. 4, Warszawa 2012, s. 420 - 421 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 21 kwietnia 2011 r., II FSK 1258/09; z 15 września 2016 r., II FSK 1300/14; CBOSA). O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Jak trafnie zauważył wnioskodawca na kwotę zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego powinna się składać kwota 100 zł uiszczona przez organ tytułem wpisu od skargi kasacyjnej, jak również kwota 480 zł poniesiona tytułem zastępstwa procesowego ustalona na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804) – czyli łącznie 580 zł, a nie 340 zł, jak wskazano w punkcie drugim sentencji wyroku. Wskazanie w powołanym wyżej orzeczeniu wysokości zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego jako kwoty 340 zł, a nie 580 zł, stanowi błąd rachunkowy, który Naczelny Sąd Administracyjny sprostował na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.