II FSK 81/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Prezydenta Miasta K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 września 2019 r. sygn. akt I SA/Gl 344/19 w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 21 lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie opłaty komorniczej w postępowaniu egzekucyjnym postanawia zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

Radca prawny N. S. (obecnie r. pr. N. K. - po zawarciu związku małżeńskiego) na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego udzielonego jej przez radcę prawnego A. R., umocowanego z kolei do działania w imieniu Prezydenta Miasta K. przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym do wniesienia skargi kasacyjnej wniosła skargę do Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w przedmiocie opłaty komorniczej w postępowaniu egzekucyjnym. Z dołączonego do skargi pełnomocnictwa substytucyjnego wynika umocowanie do ,,wniesienia w imieniu Prezydenta Miasta K. skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach". Wyrokiem z dnia 11.09.2019 r. (I SA/Gl 344/19) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Prezydenta Miasta K. W dni 19.09.2019 r. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony (na wniosek) pełnomocnikowi substytucyjnemu N. K. Pismem z dnia 28.11.2019 r. r.pr. N. K. złożyła skargę kasacyjną od tego orzeczenia. W dniu 9.01.2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przekazał akta sprawy wraz ze skargą kasacyjną Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł braki uniemożliwiające nadanie sprawie dalszego biegu. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej P.p.s.a.) skarga kasacyjna musi być (poza wyjątkami określonymi w § 2 i § 3, nie mającymi zastosowania w niniejszej sprawie) sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Pełnomocnik ten winien wykazać swoje umocowanie do dokonania tej czynności, zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a. Pełnomocnictwo może być ogólne, do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi (art. 36 pkt 1 P.p.s.a.), do prowadzenia poszczególnych spraw (art. 36 pkt 2 P.p.s.a.) i do niektórych czynności w postępowaniu (art. 36 pkt 3 P.p.s.a.). Zakres umocowania w przypadku udzielenia dwóch pierwszych rodzajów pełnomocnictw określono w art. 39 P.p.s.a. Pełnomocnictwo określone w art. 36 pkt 3 P.p.s.a. ma zakres najwęższy. W ramach tak określonego umocowania pełnomocnik może dokonywać tylko czynności w nim wskazanych. W niniejszej sprawie r.pr. R. W. udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego r. pr. N. K. jedynie do wniesienia skargi w imieniu Prezydenta Miasta na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, w sprawie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach. Pełnomocnictwo to dotyczyło zatem tylko określonej czynności w postępowaniu - wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w niniejszej sprawie (art. 36 pkt 3 P.p.s.a.), nie obejmowało natomiast umocowania do sporządzenia skargi kasacyjnej. Brak umocowania winien być uzupełniony w trybie określonym w art. 49 § 1 i § 3 P.p.s.a. Pełnomocnik nie został wezwany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny do uzupełnienia wskazanego wyżej usuwalnego braku skargi kasacyjnej. Z tych względów akta należało zwrócić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu na podstawie art. 180 P.p.s.a. w celu wezwania pełnomocnika do złożenia pełnomocnictwa.