II FSK 792/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Bolesława Kostka i Janiny Kostek od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 411/14 w sprawie ze skargi B.K. i J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 18 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie rygoru natychmiastowej wykonalności postanawia umorzyć postępowanie kasacyjne.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 16 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę B.K. i J.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 18 lutego 2014 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Od powyższego wyroku pełnomocnik skarżących wniósł skargę kasacyjną, która następnie pismem z dnia 27 marca 2017 r. została cofnięta. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. w skrócie: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten, w związku z treścią art. 193 p.p.s.a., stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Odpowiednie stosowanie art. 60 p.p.s.a oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji.