II FSK 790/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku D.A. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2021 r., sygn. akt II FSK 790/19 w sprawie ze skargi kasacyjnej D.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 grudnia 2018 r. sygn. akt I SA/Łd 366/18 w sprawie ze skargi D.A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 28 marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku.

Wyrokiem z 10 grudnia 2021 r., sygn. akt II FSK 790/19, w sprawie ze skargi kasacyjnej D.A.od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 31 grudnia 2018 r., sygn. akt I SA/Łd 366/18, w sprawie ze skargi Dariusza Adamczyka na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 28 marca 2018 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i zasądził od D.A. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi kwotę 1350 (słownie: tysiąc trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu części kosztów postępowania kasacyjnego. Pismem z 17 grudnia 2021 r. (data wpływu do NSA 23 grudnia 2021 r.) pełnomocnik skarżącego – doradca podatkowy – wniósł o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 grudnia 2021 r. "poprzez rozstrzygnięcie w pkt 2 skargi kasacyjnej tj. zasądzenie kosztów pomocy prawnej wyznaczonego do wykonywania prawa pomocy przez WSA w Łodzi pełnomocnika". W uzasadnieniu pełnomocnik wyjaśnił, że na rozprawie w dniu 10 grudnia 2021 r. za pośrednictwem komunikatora WEBEX udział pełnomocnika był ograniczony wyłącznie do komunikacji telefonicznej, ponieważ komunikator nie dokona połączenia na rozprawę z powodu przeglądarki. Pełnomocnik przestawił swoje stanowisko telefonicznie podtrzymując skargę i wnioski w niej zawarte, w tym wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów pomocy prawnej. Drogą telefoniczną z Kancelarii Sądowej pełnomocnik otrzymał informację, że Sad nie rozstrzygnął o tym stanie rzeczy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. Należy wskazać, że stosownie do art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej powoływanej jako: "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Jednakże w przypadku zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynagrodzenie należne pełnomocnikowi z tego tytułu od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – art. 261 p.p.s.a. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia związanego z udziałem w sprawie pełnomocnika skarżącego ustanowionego w ramach prawa pomocy, zgodnie z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., podlega więc rozpoznaniu przez referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zasadnie zatem w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2021 r. nie orzeczono o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej dla pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, gdyż należy to do właściwości WSA w Łodzi. Także w uzasadnieniu wyroku wskazano, że wniosek pełnomocnika z urzędu o przyznanie wynagrodzenia za czynności w postępowaniu kasacyjnym, Naczelny Sąd Administracyjny pozostawił do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. Na marginesie zaznaczyć należy, że w kwestii zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego obowiązują zasady wskazane w art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które są odzwierciedleniem zasady odpowiedzialności strony za wynik sprawy. W postępowaniu kasacyjnym, w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej, stronie, która wniosła tę skargę, należy się zwrot kosztów postępowania od organu, jeżeli został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę, a od skarżącego, jeśli został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Natomiast w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej strona wnosząca tę skargę powinna zwrócić koszty postępowania kasacyjnego organowi, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę, lub skarżącemu, jeśli zaskarżony został wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Odnosząc powyższe do sprawy przypomnieć należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 grudnia 2021 r. oddalił skargę kasacyjną skarżącego, w związku z powyższym – zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy – obowiązany jest on do zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego stronie przeciwnej. Naczelny Sąd Administracyjny zatem nawet w przypadku odmiennego rozstrzygnięcia nie byłby władny rozpoznać wniosku pełnomocnika, gdyż kwestia ta leży poza zakresem jego kompetencji. Podkreślić także należy, że w protokole rozprawy z 10 grudnia 2021 r. zawarta jest informacja, że pełnomocnik skarżącego z powodu problemów technicznych w rozmowie telefonicznej oświadczył, że podtrzymuje wnioski zawarte w skardze kasacyjnej, tak więc skład orzekający miał wiedzę dotyczącą składanych przez pełnomocnika wniosków. Z tych wszystkich względów wniosek o sprostowanie nie zasługuje na uwzględnienie i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 -3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.