II FSK 709/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku B. K. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 września 2018 r., sygn. akt I SA/Lu 450/18 oddalającego skargę B. K. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 19 kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. postanawia odrzucić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku.

Wyrokiem z dnia 19 września 2018 r., sygn. akt I SA/Lu 450/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę B. K. M. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 19 kwietnia 2018 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. Od ww. wyroku skarżąca wywiodła skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o wstrzymanie jego wykonania na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania, zaskarżonego skargą kasacyjną, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 września 2018 r., sygn. akt I SA/Lu 450/18, podlega odrzuceniu, ponieważ przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują instytucji wstrzymania wykonania nieprawomocnych orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych. Stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może wstrzymać wykonanie jedynie aktów lub czynności wydanych przez organ w toku postępowania administracyjnego. Niezależnie od powyższego zauważenia wymaga, że powołany przez skarżącą art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a. przyznaje uprawnienie do wstrzymania wykonania decyzji lub postanowienia organowi. Zatem przepis ten nie mógł stanowić podstawy wniosku skierowanego do sądu. Jednocześnie zauważenia wymaga, że na etapie skargi do Sądu pierwszej instancji, skarżąca wnioskowała, na podstawie właściwego przepisu tj. art. 61 § 3 P.p.s.a., o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. I choć postanowieniem z dnia 12 lipca 2018 r., sygn. akt I SA/Lu 450/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, to w uzasadnieniu tego orzeczenia wyjaśnił, że nieudzielenie skarżącej ochrony tymczasowej wynikało z lakonicznego i ogólnikowego uzasadnienia wniosku, co skutkowało niemożnością ocenienia przez Sąd czy ewentualna zapłata kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji jest w stanie zagrozić sytuacji finansowej skarżącej, a następnie, czy zachodzą przesłanki do udzielenia jej ochrony tymczasowej. Negatywne rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji nie stanowiło zatem przeszkody do ponownego wystąpienia z wnioskiem na etapie skargi kasacyjnej. Wniosek ten, jak wskazano powyżej, powinien jednak dotyczyć wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 19 kwietnia 2018 r., nie zaś wyroku Sądu pierwszej instancji. Dodatkowo wskazać należy, że skarżąca - wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku - działała przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego wymaga się wyższego miernika dbałości o prowadzone sprawy niż od osób niezajmujących się zawodowo prawem. Taki pełnomocnik powinien wiedzieć, jaki jest charakter normy z art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a., a także, że instytucja wstrzymania wykonania nie dotyczy wyroków sądu. Wiedza ta z pewnością była i jest znana pełnomocnikowi strony skarżącej. W związku z powyższym skoro wniosek skarżącej dotyczący wstrzymania wykonania zaskarżonego wyroku jest niedopuszczalny to podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a.